Αρχική » Συνεντεύξεις » Αχ. Κωτσόπουλος: Η Λάρισα διαθέτει σπουδαίες φωνές…
ΠΡΟΣΩΠΟ

Αχ. Κωτσόπουλος: Η Λάρισα διαθέτει σπουδαίες φωνές…

Αχ. Κωτσόπουλος: Η Λάρισα διαθέτει σπουδαίες φωνές…

«Μια αλυσίδα είναι η κρίση. Για όλους και για όλα. Και τώρα ο κόσμος διασκεδάζει, αλλά όχι κάθε μέρα. Έκανε όμως, νομίζω, και ένα καλό η κρίση: μας έχει κάνει όλους λίγο πιο επιλεκτικούς…»

Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαστεργίου

Φωτ. Φώτης Νατσιούλης

Τον Τάκη Κωτσόπουλο τον γνώρισα πριν πολλά χρόνια, όταν κατέθετε τη δικιά του φωνητική σφραγίδα, στις πίστες τις «βαριές», όταν χαμήλωναν τα φώτα στο «Φάληρο». Τον γιο του, τον Αχιλλέα, τον γνώρισα, όπως και όλοι οι Λαρισαίοι, στα μαγαζιά που περάσαμε τα χρόνια τα όμορφα, μεγαλώνοντας παρέα. Από τον μπαμπά, στο γιο, με νήμα την αγάπη για το τραγούδι. Το «μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά», λέει ο λαός, και κάπως έτσι αποφασίζω να μάθω αν ισχύει απόλυτα και στην περίπτωση του Αχιλλέα. Λίγο καιρό πριν ξεκινήσει τις εμφανίσεις του στο μαγαζί που αγάπησε, όχι μόνο αυτός, αλλά και ολόκληρη η πόλη, στον «Μύλο», τον καλώ σε μια κουβέντα για αυτό που εκείνος κάνει επαγγελματικά και όλοι εμείς για διασκέδαση…

Πως ξεκίνησαν όλα;

Μεγάλωσα μέσα στη μουσική. Κάθε μέρα, σχεδόν όλη μέρα, μέσα στο σπίτι μου έπαιζε μουσική. Από μικρός πήγαινα στις πρόβες του πατέρα μου, όπως, φαντάζομαι, κάνει κάθε παιδί με τη δουλειά του πατέρα του. Κάπως έτσι μου μπήκε το μικρόβιο…

Το μικρόβιο;

Το μικρόβιο του λαϊκού τραγουδιού. Με μάγευε το λαϊκό τραγούδι από μικρό. Γύρω στα 14 μου, ένα ξεχασμένο μπουζούκι του πατέρα, το οποίο πήρα στα χέρια μου και άρχισα να «γρατσουνίζω», ολοκλήρωσε την μυσταγωγία αυτή.

Και μετά;

Στα 18 μου, στην ορχήστρα της λέσχης στην Αεροπορία, ήρθε το «κερασάκι στην τούρτα». Άρχισα να τραγουδάω! Τότε, εκεί, στη λέσχη, ήμουν με τον Μίλτο Πασχαλίδη και τον Μάνο Πυροβολάκη. Πολύ ωραία χρόνια…

Πότε ανεβαίνεις στο πάλκο επαγγελματικά;

Οκτώβριο του 1999. Στις «Μουσικές Διαδρομές». Εκεί ξεκινάω την επαγγελματική μου πορεία, και επίσημα.

Τρακ;

Πολύ! Ξέρεις κάτι; Τώρα έχω πιο πολύ. Όταν ανεβαίνω πάνω στην πίστα τρέμουν τα πόδια μου. Δεν φεύγει ποτέ…

Τι χρειάζεται να κάνει ένας τραγουδιστής για να ξεχωρίσει;

Χρειάζεται μελέτη, εμπειρία, και να κρατάει το κεφάλι πάντα χαμηλά. Είναι απαραίτητο, επίσης, να βρει το δικό του στυλ, να δημιουργήσει τη δική του καλλιτεχνική προσωπικότητα, να αποκτήσει την προσωπική του καλλιτεχνική μορφή.

«Γύρισα αρκετά στην επαρχία. Δεν είμαι διατεθειμένος όμως να κάνω μεγαλύτερες «θυσίες» από αυτές που μου επιτρέπει η προσωπικότητά μου. Επέλεξα λοιπόν συνειδητά να μείνω στη Λάρισα…»

Ποιον τραγουδιστή θαυμάζεις;

Αυτόν που δεν τραγουδιέται, τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Και με ποιον θα ήθελες να τραγουδήσεις παρέα;

Κοίτα, λόγω του «Μύλου», μοιράστηκα το πατάρι με πάρα πολλούς από αυτούς που θα ήθελα να τραγουδήσω παρέα. Τώρα που το σκέφτομαι, θα ήθελα να τραγουδήσω με την Ελένη Βιτάλη…

Ποιος συνθέτης θα ήθελες να γράψει για σένα;

Πολλοί. Θα ήθελα πολύ να έγραφε ο Θάνος Μικρούτσικος. Θα ήθελα να είχα τραγουδήσει τη Ρόζα…

Ανέφερες τον «Μύλο». Πως κατέληξες εδώ;

Δοκίμασα όλα τα είδη σκηνών. Από μπουάτ μέχρι μπουζούκια. Ο χώρος του «Μύλου» με εκφράζει απόλυτα. Γι αυτό και κόλλησα εδώ…

Σκέφτηκες ποτέ να κάνεις το μεγάλο βήμα για την Αθήνα;

Όχι. Γύρισα αρκετά στην επαρχία. Δεν είμαι διατεθειμένος όμως να κάνω μεγαλύτερες «θυσίες» από αυτές που μου επιτρέπει η προσωπικότητά μου. Επέλεξα λοιπόν συνειδητά να μείνω στη Λάρισα.

Μέσα στα χρόνια αυτά, γνώρισες καλές εποχές, τότε που ο κόσμος διασκέδαζε πολύ, αλλά και την κρίση…

Μια αλυσίδα είναι η κρίση. Για όλους και για όλα. Και τώρα ο κόσμος διασκεδάζει, αλλά όχι κάθε μέρα. Έκανε όμως, νομίζω, και ένα καλό η κρίση: μας έχει κάνει όλους λίγο πιο επιλεκτικούς.

Τι λείπει σήμερα από τη νύχτα;

Λείπει το φλέρτ… Λείπει το «παιχνίδι» ανάμεσα στον άντρα και στην γυναίκα.

Μου είπες πως επέλεξες συνειδητά να μείνεις στη Λάρισα. Πες μου για τους Λαρισαίους…

Κατ’ αρχήν οφείλω να πως ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Λαρισαίους που με στηρίζουν τόσα πολλά χρόνια…

Εύκολο ή δύσκολο κοινό;

Και εύκολο και δύσκολο. Ο Λαρισαίος ξέρει να ακούει μουσική και στην πόλη μας υπάρχουν πολλές επιλογές.

Φωνές;

Η Λάρισα διαθέτει σπουδαίες φωνές και πολύ αξιόλογους μουσικούς.

Τι είναι η μουσική για σένα;

Η μουσική είναι μια θυσία. Είναι επίσης ένα ωραίο ταξίδι, το οποίο δεν τελειώνει ποτέ. Όταν οι φωνές μας θα σταματήσουν να κελαηδούν, η μουσική θα συνεχίσει να μαγεύει…

Το όνειρό σου;

Τώρα που νιώθω πιο ώριμος και κατασταλαγμένος θα ήθελα να πω ένα δικό μου τραγούδι. Θα ήθελα ο κόσμος να ταξιδέψει με τη δική μου δουλειά…

Πες μου για τη νύχτα. Πόσο «χαλάει» τον άνθρωπο;

Αν σεβαστείς τη νύχτα, θα σε σεβαστεί κι αυτή…

Θα μου πεις και τη συμβουλή του πατέρα σου; Είδε και έζησε τόσα μέσα στη νύχτα…

Μου είπε να μην χαλάσω τον χαρακτήρα μου μέσα στη νύχτα και να αφοσιωθώ στη δουλειά μου με αγάπη. «Αν δεν σε παίρνει, να φύγεις», μου είπε, όπως επίσης και κάτι ακόμα: «ο τραγουδιστής χάνει τον κόσμο κάτω από τα πόδια του, όχι αν δεν τον χειροκροτήσουν, αλλά όταν δεν τον κοιτάνε…».

Φέτος, πάλι στο «Μύλο»…

Ναι. Σταθερά, εδώ, στο δικό μας μέρος. Με την ποιότητα του χώρου και του προγράμματος και με εξαιρετικές φωνές που είμαι σίγουρος πως θα αγαπήσουν οι Λαρισαίοι…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Επιστροφή επάνω