Advertisement
Αρχική » Συνεντεύξεις » Φανή Γέμτου: «Ζούμε έναν τοίχο στα μούτρα μας…»
"ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ, ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΠΟΥΘΕΝΑ ΦΩΣ..."

Φανή Γέμτου: «Ζούμε έναν τοίχο στα μούτρα μας…»

Φανή Γέμτου: «Ζούμε έναν τοίχο στα μούτρα μας…»

«Να δημιουργήσουμε ξανά πολιτισμό. Αυτό πρέπει. Πολιτισμός, η διαδικασία δηλαδή απέναντι στο ζωικό ένστικτο. Ένα παιχνίδι που δεν κερδίζεται εύκολα. Όταν, δε, το ζωικό ένστικτο συνδυάζεται με την ημιμάθεια, τότε το αποτέλεσμα είναι μια μεγάλη καταστροφή. Αυτό βλέπουμε σήμερα…»

Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαστεργίου

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το θέατρο ήταν αυτό που ήθελε να κάνει από μικρή. Βρέθηκε στη Λάρισα για μια μόνο παράσταση, η οποία, τελικά, ακυρώθηκε, λόγω βροχής. Ο καιρός μουντός. Φθινοπωρινός. Σε αντίθεση με το χαμόγελο και το μυαλό της. Και τα δυο λάμπουν. Η Φανή Γέμτου, κάθεται απέναντί μου και με εντυπωσιάζει. Μια σκέψη εντελώς αντισυμβατική μα καθόλα λογική. Πως γίνεται κάτι τέτοιο; Νομίζω, πως διαβάζοντας τη συνέντευξή της, θα βρείτε την απάντηση…

Πως ξεκίνησαν όλα; Γιατί στο σανίδι;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω ή ηθοποιός ή αστροναύτης! Τελικά με κέρδισε το σανίδι και όχι ο ουρανός! Πάντως οφείλω να σου εξομολογηθώ πως θαυμάζω απεριόριστα τους αστροφυσικούς…

Πως βρέθηκες λοιπόν στον χώρο που αγαπούσες από μικρή;

Πέρασα στη Θεατρικών Σπουδών και παράλληλα γράφτηκα και στο Θέατρο Τέχνης. Εκεί ήθελα να πάω μόνο! Στο υπέροχο αυτό υπόγειο! Άκρως συνειδητή μου επιλογή…

Πες μου για εκείνα τα χρόνια, στο διάσημο υπόγειο…

Ήταν χρόνια μαγικά! Εισπνέαμε την μυρωδιά της ιστορίας! Επιπλέον, είχα την τύχη η τάξη μου να είναι άκρως δημιουργική. Κάναμε πολύ ωραίες αναζητήσεις, πάντα μέσα σε ένα πνεύμα πειθαρχίας. Μελετούσαμε πολύ, ερευνούσαμε σε βάθος…

ΦΑΝΗ ΓΕΜΤΟΥ (4)

Και το πρώτο σου έργο;

«Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», σε σκηνοθεσία του Κουγιουμτζή. Ένα πολύ μεγάλο έργο, σε τόσο μικρή ηλικία. Βούτηξα στα βαθιά μέσα σε λίγες μέρες. Απίστευτη εμπειρία. Ακόμα το έχω αυτό το έργο στο στομάχι μου…

Θεσσαλικό Θέατρο και Κώστα Τσιάνος…

Πρώτη συνεργασία με τον Κώστα Τσιάνο στο Εθνικό και στην «Ιφιγένεια εν Αυλίδι». Και αργότερα, η «Διαθήκη», ο «Αγαπητικός της βοσκοπούλας», η «Οικογένεια Τοτ»… Όλες πολύ ωραίες δουλειές…

Πες μου για τον Τσιάνο…

Ο Τσιάνος είναι μεγάλη υπόθεση για το θέατρο και τη χώρα. Είναι μόνος του μια κινητή βιβλιοθήκη. Δεν υπάρχουν τέτοιοι θεατράνθρωποι, με τόσο ανεπτυγμένη τη λαϊκή αίσθηση. Όταν δουλεύω μαζί του ή τον συναντώ, θέλω να κάθομαι με τις ώρες και να τον ακούω. Ο Κώστας μου έδωσε ευκαιρίες και δεν το ξεχνάω. Τον εκτιμώ και τον αγαπάω. Αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση…

Ξέρεις, τώρα που το σκέφτομαι, από τις σχέσεις τελικά, είτε τις προσωπικές, είτε τις επαγγελματικές, θα πρέπει να πηγαίνουν και οι δυο παρακάτω. Αυτό εκτιμώ πολύ σε έναν άνθρωπο. Εκτιμώ αυτούς που δίνονται και ξεπερνούν τα όρια τους για να κάνουν κάτι μεγάλο…

ΦΑΝΗ ΓΕΜΤΟΥ (2)

«Δεν είμαι αισιόδοξη. Δεν βλέπω από πουθενά φως. Βλέπω μονάδες φωτεινές, αλλά όχι σύνολα φωτεινά. Ζούμε μια αποδιοργάνωση. Από τότε που γεννήθηκα νιώθω πως κάποιος με κοροϊδεύει. Όλα στη χώρα είναι τόσο διεφθαρμένα, μέχρι τη ρίζα τους. Δεν υπάρχει καμία αξιοκρατία…»

Τι θα κάνεις το χειμώνα;

Θα συνεχιστούν οι μουσικές παραστάσεις  «A Little Theatre Music» ( Musical Concert Musical Theatre), μια συναυλία μουσικού θεάτρου και κινηματογράφου με τραγούδια από μεγάλα μιούζικαλ του εξωτερικού,  με την Έλλη Δαδήρα, μια παράσταση που ήθελα πολύ να παρουσιάσω και στην Λάρισα, αλλά μας τα χάλασε η βροχή… Επίσης θα ξεκινήσω πρόβες για την παράσταση που θα παιχθεί στο Χυτήριο, τον χειμώνα, «το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», σε σκηνοθεσία Βάσιας Παναγοπούλου. Και φυσικά συνεχίζω στη Ριζάρειο Σχολή ως υπεύθυνη του Θεατρικού Ομίλου, μια δουλειά που τη λατρεύω, γιατί κάνουμε εξαιρετικά πράγματα.

Κάνεις πολλά πράγματα! Τι δεν κάνεις;

Δεν κάνω παστίτσιο! (γελάει…). Δεν μου αρέσουν οι σπιτικές δουλειές…

Οικογένεια;

Δεν είμαι η κλασσική περίπτωση ανθρώπου. Τα βλέπω λίγο πιο ιδανικά τα πράγματα. Δεν έχω πάθει πανικό γιατί δεν έχω κάνει ένα παιδί. Ονειρεύομαι πάντα «συναντήσεις», είτε στην προσωπική μου, είτε στην επαγγελματική μου πορεία. Επιπλέον δεν μου αρέσει καθόλου το περιττό. Ή όλα ή περιμένω…

Ταλέντο ή δουλειά;

Ψηφίζω δαγκωτό δουλειά! Το ταλέντο είναι μια φυσική δυνατότητα να είσαι πιο ευάλωτος δέκτης, να δέχεσαι τα ερεθίσματα πιο εύκολα. Χρειάζεται όμως συνείδηση και διαχείριση. Επιπλέον χωρίς μια αίσθηση ευφυίας δεν πας πουθενά.

Ποιοι πάνε μπροστά;

Αυτοί που διαθέτουν τα παραπάνω και πολύ πείσμα. Όσοι συνδυάζουν τον στόχο με τη λογική. Αν σ’ αυτά προστεθεί και η ευαισθησία, τότε το «πακέτο» γίνεται πολύ όμορφο…

Τι είναι το θέατρο;

Η έρευνα της φύσης μας. Μια υπαρξιακή και φιλοσοφική αναζήτηση…

ΦΑΝΗ ΓΕΜΤΟΥ (1)

Μεγάλος ηθοποιός; Μεγάλος καλλιτέχνης;

Αυτός που μπαίνει σε πολλά χωράφια και αναζητά τους κώδικες της ζωής. Αυτός που αναζητά τρόπους επαφής με τη ζωή.

Όνειρό σου;

Να μου συμβεί μια ωραία «συνάντηση», σαν αυτές που σου έλεγα. Να ενωθώ με ανθρώπους για να χτίσουμε μια επικοινωνία βαθιά, που θα μας οδηγεί στην τέχνη. Σε μια τέχνη όμως, όχι δεδομένη…

Έρωτας;

Τον έχω απομυθοποιήσει…

Ποιος είναι ευτυχισμένος άνθρωπος;

Δεν ξέρω πως θα σου ακουστεί, αλλά έχω συνειδητοποιήσει από νωρίς ότι στόχος μου δεν είναι η ευτυχία. Είναι ο συνδυασμός της γνώσης και της αλήθειας. Η ευτυχία άλλωστε δεν είναι πολύ κοντά στην αλήθεια. Είναι μια πολύ δύσκολη και σχετική υπόθεση. Κάτι σαν τον έρωτα δηλαδή. Θέλει κι αυτή μια μαγεία, ένα παραμύθι…

Τι ζούμε σήμερα;

Ζούμε έναν τοίχο στα μούτρα μας!

Είσαι αισιόδοξη ή απαισιόδοξη γι’ αυτά που έρχονται;

Δεν είμαι αισιόδοξη. Δεν βλέπω από πουθενά φως. Βλέπω μονάδες φωτεινές, αλλά όχι σύνολα φωτεινά. Ζούμε μια αποδιοργάνωση. Από τότε που γεννήθηκα νιώθω πως κάποιος με κοροϊδεύει. Όλα στη χώρα είναι τόσο διεφθαρμένα, μέχρι τη ρίζα τους. Δεν υπάρχει καμία αξιοκρατία…

ΦΑΝΗ ΓΕΜΤΟΥ (3)

Ο λαός δεν έχει ευθύνη;

Μεγάλη. Όμως μην ξεχνάς πως έτσι έχουμε γεννηθεί. Ποτέ δεν υπήρχε αξιοκρατία, ποτέ δεν υπήρχε σεβασμός στους νόμους. Μάγκας ήταν αυτός που έσβηνε την κλήση και όχι αυτός που την πλήρωνε. Η διαφθορά έχει περάσει στο DNA μας και έχει ισοπεδώσει τα πάντα…

Πως αντιμετωπίζεται όλο αυτό;

Μόνο με την παιδεία. Αλλά αυτό χρειάζεται πολύ χρόνο. Να δημιουργήσουμε ξανά πολιτισμό. Αυτό πρέπει. Πολιτισμός, η διαδικασία δηλαδή απέναντι στο ζωικό ένστικτο. Ένα παιχνίδι που δεν κερδίζεται εύκολα. Όταν, δε, το ζωικό ένστικτο συνδυάζεται με την ημιμάθεια, τότε το αποτέλεσμα είναι μια μεγάλη καταστροφή. Αυτό βλέπουμε σήμερα…

 ENTYΠΗ LARISSANET

Επιστροφή επάνω