Συνεντεύξεις » Νίκος Ράπτης: «Τα σχολεία σήμερα είναι φτιαγμένα για τους μεγάλους…»

Νίκος Ράπτης: «Τα σχολεία σήμερα είναι φτιαγμένα για τους μεγάλους…»

Νίκος Ράπτης: «Τα σχολεία σήμερα είναι φτιαγμένα για τους μεγάλους…»

Ο κ. Νίκος Ράπτης είναι Εκπαιδευτικός – Δ/νων Σύμβουλος «Εκπαιδευτηρίων Μ. Ράπτου»

Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαστεργίου

Το όνομα της οικογενείας του βαδίζει παράλληλα με την ιστορία της Λάρισας και, εν πολλοίς, ταυτίζεται με το χώρο της εκπαίδευσης. Τα Εκπαιδευτήρια Ράπτου, συμπληρώνουν φέτος 60 χρόνια προσφοράς στην τοπική, και όχι μόνο, κοινωνία. Τι συμβαίνει στον χώρο αυτό, εν μέσω της μεγαλύτερης μεταπολεμικής κρίσης στη χώρα; Ποιος θα έπρεπε να είναι ο προσανατολισμός του εκπαιδευτικού συστήματος και γιατί δεν αλλάζει τίποτα στη χώρα; Ο Νίκος Ράπτης, γνωστός, και, για τις… «αιρετικές» του απόψεις δεν έχει πρόβλημα να μου απαντήσει σ’ αυτά, αλλά και σε πολύ περισσότερα ερωτήματα. Ερωτήματα που θέτει η ίδια η ζωή…

Νίκος Ράπτης (1)

Η επόμενη γενιά καλείται να σώσει την Ελλάδα…»

Πως ξεκίνησαν όλα;

Πρέπει να σου πω εν τάχει την ιστορία του παππού μου, του Νίκου Ράπτη, γνωστού γιατρού στη Λάρισα. Ο παππούς μου λοιπόν βγαίνει στην αντίσταση το ’41, μαζί με προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Αβέρωφ κά. Συλλαμβάνεται και στέλνεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για τέσσερα, περίπου χρόνια, μέχρι τη στιγμή που φυγαδεύεται στην Ελβετία και αποκτά σχέση με τη χώρα. Το 1949 στέλνει τον πατέρα μου εκεί για σπουδές και το 1952-1953 ακολουθεί και η Θεία μου, η Μαίρη, η οποία, εκεί, πραγματοποιεί φοβερές σπουδές στη Γενεύη. Εκείνη την εποχή, στη Γενεύη, είναι μαζεμένη όλη η αφρόκρεμα των επιστημόνων, οι οποίοι προετοίμασαν την, μετέπειτα, «επανάσταση» στον τομέα της παιδαγωγικής. Το 1957 ξεκινάει τη λειτουργία του σχολείου στη Λάρισα. Φέτος, συμπληρώνουμε 60 χρόνια προσφοράς στην εκπαίδευση της πόλης, και όχι μόνο. Τα κατάφερε, τότε, με σκληρό αγώνα. Με χρέη, δάνεια, υποθήκες. Αλλά πέτυχε.

Στην οικογένειά μας, υπήρχε η παράδοση κάθε αγόρι να πάει για γιατρός και κάθε κορίτσι να πάει για εκπαιδευτικός. Εγώ έσπασα την παράδοση αυτή! (γελάει). Σπουδάζω παιδαγωγική και ψυχολογία στο Μονπελιέ, ακολουθεί ένα διδακτορικό στη Θεσσαλονίκη και μια σύντομη καριέρα στο Πανεπιστήμιο της Μυτιλήνης. Ακολούθως, εργάζομαι ως σύμβουλος ευρωβουλευτών και το 2012 αναλαμβάνω Διευθύνων Σύμβουλος στην επιχείρηση…

Τόσα χρόνια λοιπόν στην εκπαίδευση και μεγαλωμένος σε ένα περιβάλλον με σχετικές εμπειρίες και βιώματα. Ποιο είναι το λάθος που γίνεται σήμερα στο εκπαιδευτικό σύστημα;

Υπάρχει μια αρχή, την οποία και ασπάζομαι απόλυτα, η οποία, όμως δεν εφαρμόζεται σήμερα. Το αντίθετο θα έλεγα. Η αρχή αυτή λοιπόν λέει πως «το παιδί δεν πρέπει να προετοιμάζεται για το αύριο, αλλά να ζει το σήμερα».

Ποιος είναι καλός δάσκαλος;

Αυτός που θυμάται πως ήταν ο ίδιος παιδί!

Επιπλέον;

Επιπλέον, θα πρέπει να έχει ένα πρόταγμα. Να αγαπάει, φυσικά, τα παιδιά και να είναι μορφωμένος.

Νίκος Ράπτης (3)

Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να διαθέτουν γενική και πολύπλευρη παιδεία. Αυτό που επικρατεί σήμερα είναι ένας φορμαλισμός, μια τυπολατρία, λες και τα σχολεία είναι φτιαγμένα για τους μεγάλους. Λείπει η έμπνευση. Λείπει ο στόχος. Δεν υπάρχει αυθεντικό ενδιαφέρον για τη γνώση»

Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται, και όχι άδικα, κατά τη γνώμη μου, ως «χαμηλό».

Ναι, είναι χαμηλό. Η εκπαίδευση δεν είναι χειρουργική. Εμπλέκει και εμπλέκεται με συναισθηματικές και πνευματικές ιδιότητες. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να διαθέτουν γενική και πολύπλευρη παιδεία. Αυτό που επικρατεί σήμερα είναι ένας φορμαλισμός, μια τυπολατρία, λες και τα σχολεία είναι φτιαγμένα για τους μεγάλους. Λείπει η έμπνευση. Λείπει ο στόχος. Δεν υπάρχει αυθεντικό ενδιαφέρον για τη γνώση.

Και γιατί, αφού αυτές είναι διαπιστώσεις μεγάλου μέρους τις εκπαιδευτικής, και όχι μόνο, κοινότητας, δεν αλλάζει κάτι;

Γιατί υπάρχουν μεγάλες αντιστάσεις. Και εξαιτίας αυτών των αντιστάσεων το πολιτικό σύστημα επιλέγει να εξευμενίσει τις εστίες της αντίστασης, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς ή και τους φοιτητές. Θέλει να τα έχει καλά μαζί τους. Ένας καθοριστικός παράγοντας αλλαγής θα μπορούσε να είναι ο γονιός…

Τι πρέπει να γίνει;

Στις μέρες μας, πλέον, ο συναγωνισμός είναι παγκόσμιος. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Η εκπαίδευση θα πρέπει να συνδεθεί με τον πολιτισμό, την οικονομία, το περιβάλλον, το δημογραφικό πρόβλημα…

Παρακολουθώ τις συχνές σου παρεμβάσεις για το δημογραφικό…

Είναι το τεράστιο θέμα. Αυτό και η κλιματική αλλαγή. Αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα, ο 22ος αιώνας και ο ελληνισμός ίσως αποδειχθούν ασύμβατες έννοιες.

Η κρίση;

Θα περάσει. Αλλά θα βρούμε κι άλλες κρίσεις μπροστά μας. Πιστεύω πολύ στην εικοσαετία 2020-2040. Ωστόσο, όπως σου είπα, λόγω του δημογραφικού δεν είμαι πολύ αισιόδοξος…

Θα ασχολούσουν με την πολιτική;

Τώρα; Πέρασε η μπογιά μου (γελάει). Άλλωστε όπως γίνεται η πολιτική στη χώρα δεν είναι κάτι που με εκφράζει. Αυτού του είδους η πολιτική χρειάζεται δεξιότητες που δεν διαθέτω…

Το όνειρό σου;

Όνειρο; Να περάσουν τα Εκπαιδευτήρια μας στην επόμενη φάση, με καλές προοπτικές. Άλλωστε αυτή είναι και η δική μου η αποστολή.

Σκέφτηκες ποτέ, τα τελευταία χρόνια, να εγκαταλείψεις την Ελλάδα;

Ναι, το σκέφτηκα. Φοβήθηκα άσχημες ιστορίες. Ωστόσο δεν το έκανα. Τώρα είμαι πιο αισιόδοξος.

Θρησκεία;

Ο Χριστιανισμός θα συνεχίσει να δίνει απαντήσεις. Πιστεύω πως όταν η βιολογία συναντήσει την πληροφορική, θα τεθούν σημαντικά υπαρξιακά και φιλοσοφικά ερωτήματα. Πολύς κόσμος θα καταφύγει στις απαντήσεις του Χριστιανισμού. Η άρνηση του Χριστιανισμού οδηγεί στον εκβαρβαρισμό…

Η σχέση σου με τον θάνατο;

Δεν έχω κανένα άγχος. Άλλωστε, υπάρχει η ελπίδα της Ανάστασης…

Ποια θα ήταν η συμβουλή σου σε έναν νέο άνθρωπο;

Να είναι δημιουργικός, να παλεύει για τα όνειρά του, να σέβεται τον συνάνθρωπό του και να έχει διάθεση προσφοράς. Ξέρεις κάτι; Η επόμενη γενιά καλείται να σώσει την Ελλάδα. Και ξέρεις ποιο είναι το τραγικό; Πως η καλύτερη μέχρι σήμερα γενιά, η οποία έζησε και δημιούργησε στο πιο ασφαλές περιβάλλον μετά τον πόλεμο, σε συνθήκες δημοκρατίας, και εφοδιασμένη με πολλές γνώσεις, ήταν αυτή που δημιούργησε την καταστροφή! Πραγματικά τραγικό…

ENTYΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: