Αρχική » Απόψεις » Παπαστεργίου Λ. » Η Ελλάδα που δεν φοβάται…
Η ΚΡΙΣΗ, Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ, ΟΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Η Ελλάδα που δεν φοβάται…

Η Ελλάδα που δεν φοβάται…

Του Λευτέρη Παπαστεργίου

«Το μεγάλο πρόβλημα στη χώρα, όσον αφορά τον τομέα των εξαγωγών, δεν είναι απλά η έλλειψη ανταγωνιστικότητας ή η απουσία πολιτικής προστασίας, όσον αφορά τις διακρατικές συμφωνίες, αλλά η νοοτροπία των επιχειρηματιών και των εργαζομένων…  Το σύστημα της χώρας μας δεν αναδεικνύει ότι καλύτερο διαθέτει μέσα του ο άνθρωπος, ο πολίτης… Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, το οποίο δεν θα στηρίζεται ούτε στον δανεισμό, ούτε στην κατανάλωση… Να φτιάξουμε όλοι μαζί την Ελλάδα που δεν φοβάται… Σταματήστε να τιμωρείτε τις επιχειρήσεις. Τους ανθρώπους της παραγωγής. Όσους επιτυγχάνουν και δημιουργούν… Το κράτος δεν είναι κάτι απρόσωπο. Το έχουμε φτιάξει εμείς καθ’ εικόνα και ομοίωσή μας…»

Τα όσα μόλις διαβάσατε είναι μερικά μόνο αποσπάσματα από την ομιλία που πραγματοποίησε ο κ. Γιάννης Τσερέπας στην πρόσφατη εκδήλωση του ΣΘΕΒ, με προσκεκλημένο τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Κατρούγκαλο, μια εκδήλωση που αφορούσε την «εθνική εξωτερική πολιτική για τη διπλωματία των εξαγωγών». Προσπερνώντας το δεδομένο πως για να έχεις μια συγκροτημένη εξωτερική πολιτική, όσον αφορά τη διπλωματία των εξαγωγών, θα πρέπει να έχεις και συγκροτημένη εθνική πολιτική στο εσωτερικό της χώρας, με άλλα λόγια δηλαδή να είσαι σοβαρό κράτος, επιλέγω να σταθώ μόνο στα όσα ανέφερε ο συγκεκριμένος κύριος.

Ποιος είναι όμως ο κ. Γιάννης Τσερέπας; Τι επαγγέλλεται; Πόσοι είναι οι Λαρισαίοι που τον γνωρίζουν; Και γιατί, ενδεχομένως, θα πρέπει να δώσουμε λίγο μεγαλύτερη βαρύτητα στα όσα κατέθεσε από μικροφώνου, σε σχέση με τα όσα είπε ο αρμόδιος υπουργός;

Τσερέπας Γιάννης

Ο επιχειρηματίας λοιπόν Γιάννης Τσερέπας, είναι ο Πρόεδρος της Λαριπλαστ, μιας εξαγωγικής εταιρείας πλαστικών πιάτων, ποτηριών, και μιας μεγάλης γκάμας σχετικών προϊόντων, με τζίρο μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και εργοστάσια σε Λάρισα, Αθήνα, και αν δεν κάνω λάθος και στην Αμερική. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που δεν απασχολεί τις κοσμικές στήλες των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, δεν προκαλεί, δεν επιδιώκει να στρέψει πάνω του, γενικά, τα φώτα της δημοσιότητας. Παρ’ όλα αυτά τα καταφέρνει περίφημα. Που; Στη δουλειά του.

Αυτός ακριβώς είναι και ο βασικός λόγος που αξίζει κανείς να δώσει βάση στα όσα λέει. Επειδή δηλαδή είναι ένας επιτυχημένος επαγγελματίας. Θα μπορούσε τώρα, και λογικά, να αντιτείνει κανείς πως και άλλοι είναι επιτυχημένοι στο είδος τους αλλά έχει μεγάλη σημασία και το τι λένε, κάτι που ισχύει απόλυτα. Οπότε εδώ μπαίνει ο δεύτερος λόγος που αξίζει κάποιος να δει και πάλι προσεκτικά, μερικά από τα λεγόμενα ενός ανθρώπου, που έχει μάθει να παλεύει, δηλαδή να χάνει και να κερδίζει.

Ο ίδιος, στις διαπιστώσεις του, επέλεξε να μην αναφερθεί μόνο στα γνωστά, λίγο ή πολύ στους περισσότερους, προβλήματα που αντιμετωπίζει μια ελληνική επιχείρηση που εξάγει τα προϊόντας της σε ολόκληρο τον κόσμο. Έθεσε και τη διάσταση του ανθρώπου-επιχειρηματία, και αυτή των εργαζομένων και το πιο σημαντικό, μίλησε για το «κράτος» που είμαστε εμείς. Μίλησε για τη «νοοτροπία» που επικρατεί στη χώρα και έθεσε το όραμα που θα έπρεπε να είχαν θέσει εδώ και εφτά χρόνια οι πολιτικοί που ανέλαβαν την διακυβέρνηση αυτού του τόπου: να φτιάξουμε την Ελλάδα που δεν φοβάται.

Με λίγα λόγια, ο επιχειρηματίας εξήγησε τι πρέπει να γίνει στη χώρα. Αμέσως μετά μίλησε ο υπουργός Κατρούγκαλος. Ήταν ακριβώς η στιγμή που κατάλαβαν οι περισσότεροι, τι δεν πρέπει να συνεχίσει να γίνεται σ’ αυτή τη χώρα…

Επιστροφή επάνω