Αρχική » Συνεντεύξεις » «H χώρα χρειάζεται μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΕΤΡΟΥ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ LARISSANET

«H χώρα χρειάζεται μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού»

«H χώρα χρειάζεται μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού»

Ο Πέτρος Τατσόπουλος, συγγραφέας, πρώην βουλευτής, μιλάει στη Larissanet

Το εκλογικό σώμα της χώρας όμως συνεχίζει να ψηφίζει βάσει του θυμικού. Ψηφίζει με μια μεγάλη αυταρέσκεια, ότι το ίδιο δεν κάνει ποτέ λάθος. Το έχουνε μεγαλώσει με την ιδέα ότι από τη μια δεν κάνει ποτέ λάθος, και από την άλλη το προδίδουνε. Γι’ αυτό του βγαίνουν «σκάρτοι» οι Πρωθυπουργοί».

Του Λευτέρη Παπαστεργίου

Συναντώ τον Πέτρο Τατσόπουλο, βράδυ Παρασκευής, λίγο πριν την παρουσίαση του νέου του βιβλίου με τίτλο «Γκαγκάριν – ο κόσμος από χαμηλά», από τις εκδόσεις Οξύ. Ο Τατσόπουλος είναι από τους τύπους που δεν χρειάζεται ερωτήσεις. Είναι απλά και μόνο να ξεκινήσει… Ξεκίνησε και κάπως έτσι κάναμε μαζί ένα σύντομο ψυχογράφημα της πολιτικής και της κοινωνίας στις μέρες μας…

Πρόσφατα, μιλώντας με τον Χρήστο Χωμενίδη και ζητώντας του να μου σχολιάσει την δήλωσή σου πως θα πήγαινες και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη με στόχο να φύγει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μου απάντησε πως θέλεις να γίνεις ξανά βουλευτής, ενδεχομένως, γι’ αυτό και έκανες τη δήλωση αυτή…

Κατ’ αρχήν ποτέ μου δεν δήλωσα πως θα πήγαινα με τον Μητσοτάκη με στόχο να φύγει η κυβέρνηση Τσίπρα. Δεν σκέφτηκα ποτέ ένα μέτωπο εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Σκέφτηκα ένα μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού. Και όταν μιλάω για ένα «μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού», συμπεριλαμβάνω και τον δεξιό λαϊκισμό. Γι’ αυτό και από την κριτική μου, τη γνώμη μου ως πολίτης, δεν εξαιρείται ούτε ο Μητσοτάκης. Ο Μητσοτάκης έχει κάνει μερικά θετικά βήματα, σε σχέση με τον λαϊκισμό, και έχει κάνει και άλλα τόσα, αρνητικά. Ήταν, για παράδειγμα, αναφερόμενος στα θετικά του, ο πρώτος πρόεδρος της ΝΔ ο οποίος μίλησε στο εξωτερικό, για αριστερό και δεξιό λαϊκισμό. Μίλησε για πρώτη φορά στα σαράντα δυο μεταπολιτευτικά χρόνια, όντας αρχηγός της ΝΔ και για τον λαϊκισμό μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Πολύ θαρραλέο βήμα, αλλά, δυστυχώς, δεν το επανέλαβε και στο εσωτερικό της χώρας. Επιμελώς δεν το επανέλαβε, και όχι μόνο αυτό, αλλά έκανε και μια σειρά από οπισθοχωρήσεις. Πρόσφατα, σε συνέντευξή του, μίλησε για τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας και είπε, πρώτον πως δεν είναι του παρόντος, και δεύτερον, πως δεν σκέφτεται τον διαχωρισμό στην «συνταγματική του διάσταση». Δυο παρατηρήσεις. Πρώτον, ποτέ τίποτα στην Ελλάδα δεν είναι του παρόντος. Όλα τα μεταθέτουμε στο μέλλον και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος υπεκφυγής. Άστο για το 2020, για το 2050, για το 2200. Δεύτερον, αν ο πρόεδρος της ΝΔ δεν σκέφτεται τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας στη «συνταγματική διάσταση» του θέματος, σε ποια ακριβώς διάσταση το σκέφτεται; Στην αστρική του διάσταση; Στην μεταφυσική του διάσταση; Υπάρχει άλλη διάσταση από την συνταγματική; Δουλευόμαστε; Δουλευόμαστε Λευτέρη μου σ’ αυτή τη χώρα; Προφανώς και θεωρεί πως υπάρχει ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος «μπετόν αρμέ» και δεν θέλει να βάλει τα χεράκια του για να βγάλει τα ματάκια του. Φοβάται και αυτός μήπως ο Αρχιεπίσκοπος αρχίσει να χτυπάει τις καμπάνες…

Όπως βλέπεις ο Αρχιεπίσκοπος δεν έχει κανένα πρόβλημα να χτυπήσει τις καμπάνες. Θυμήσου πως πρόσφατα ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος επιβεβαίωσε, στη συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΙ, τον διάλογο ανάμεσα στον ίδιο, τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και τον Πρωθυπουργό, σύμφωνα με τον οποίο, αν ζητούσε από τον Καμμένο να ρίξει την κυβέρνηση εκείνος θα το έκανε! Ο πιο εξωφρενικός διάλογος που έχει ειπωθεί σε ολόκληρη την Μεταπολίτευση. Το αντιλαμβάνεσαι; Ειπώθηκε κάτι τέτοιο ενώπιον του Πρωθυπουργού, σε απόσταση αναπνοής, όπως καθόμαστε εμείς οι δυο τώρα, και αυτός δεν τον πετάει από το παράθυρο; Συγνώμη, είμαστε σοβαρή χώρα; Είμαστε δυτικό κοσμικό κράτος; Όχι. Δεν είμαστε δυτικό κοσμικό κράτος. Είμαστε μια «ψιλομπανανία» της Μέσης Ανατολής.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα που σου περιγράφω έχει κι ο Μητσοτάκης το δικό του μερτικό. Μιλάει έξω για το λαϊκισμό και τους κλείνει το μάτι στο εσωτερικό. Πάει και στο Άγιο Όρος και δίνει τα σέβη του στην εκκλησία. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί το κράτος θα πρέπει να δίνει τα διαπιστευτήρια του στην εκκλησία. Γιατί ρε γαμώτο; Αυτό που δεν τολμάει κανένας από τους δυο να πει, και αναφέρομαι στον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη, είναι πως μπορείς να διατηρήσεις απολύτως τον σεβασμό σου στην εκκλησία και ταυτόχρονα να χωρίσεις, όπως χωρίσανε πλείστες όσες χώρες στην Ευρώπη, με μεγάλη θρησκευτική παράδοση με μας, για παράδειγμα η Ιταλία, η Πολωνία, η Ισπανία. Είπανε όλοι αυτοί πως μετά την Γαλλική Επανάσταση αλλά πρέπει να είναι η λειτουργία του κράτους. Το κράτος δεν υιοθετεί κανένα θρησκευτικό δόγμα. Σέβεται τους πάντες. Κι εμείς δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα πως μπορεί να πέσει η κυβέρνηση επειδή θα το ζητήσει ο Αρχιεπίσκοπος! Και δεν διαμαρτύρεται κανένας!

Θα μπορούσαμε να σπάμε πλάκα μ’ αυτή την κυβέρνηση για τα επόμενα δέκα χρόνια, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη. Οι άνθρωποι είναι πολύ επικίνδυνοι. Είναι η κλασσική περίπτωση, το γέλιο θα μας βγει ξινό…»

Γιατί, αλήθεια, δεν διαμαρτύρεται ο κόσμος;

Θα σου πω γιατί. Κατ’ αρχήν σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου αρέσουν όλα αυτά. Ο κόσμος είναι γαλουχημένος από τον λαϊκισμό. Δεν ακούει κάτι που τον ερεθίζει ή τον εκνευρίζει. Βλέπει για παράδειγμα έναν «πιστό» Πρωθυπουργό (σ.σ. εδώ βάζει τα γέλια) και έναν «πιστό» αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν τον ενοχλεί τον κόσμο αυτό το θέαμα.

Πέτρος ΤατσόπουλοςΔεν θα έπρεπε μετά από εφτά χρόνια καταστροφής, αυτές οι σταθερές να έχουν αλλάξει;

Βεβαίως. Άμα είχαμε όμως ένα εκλογικό σώμα το οποίο θα ψήφιζε βάσει του ορθού λόγου. Το εκλογικό σώμα της χώρας όμως συνεχίζει να ψηφίζει βάσει του θυμικού. Ψηφίζει με μια μεγάλη αυταρέσκεια, ότι το ίδιο δεν κάνει ποτέ λάθος. Το έχουνε μεγαλώσει με την ιδέα ότι από τη μια δεν κάνει ποτέ λάθος, και από την άλλη το προδίδουνε. Γι’ αυτό του βγαίνουν «σκάρτοι» οι Πρωθυπουργοί. Όλοι του βγαίνουν «σκάρτοι», γιατί είναι «προδότες» όλοι. Λοιπόν, αν έχεις μια τόσο αφελή αντίληψη για την πολιτική και αυτάρεσκη ταυτόχρονα, αν δεν αναρωτιέσαι ποτέ μήπως έχεις κάνει κάπου λάθος, τότε στην πραγματικότητα το μόνο που ψάχνεις να βρεις στην πολιτική αγορά είναι τον επόμενο που θα σου χαϊδεύει τα αυτιά. Και ξέρεις, οι επόμενοι λαϊκιστές έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους στην αγορά.  Σε ένα τέτοιο νοσηρό περιβάλλον το μόνο εθνικό σάλπισμα θα ήταν μια εθνική τραγωδία…Το έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν.

Θεωρείς πως μπορεί να ζήσουμε κάτι τέτοιο;

Δεν ξέρω σε ποιο σημείο θα φτάσουμε, και πως θα φτάσουμε. Όταν όμως έχουμε εφησυχάσει με μια σειρά από παραμύθια και όταν δεν αναζητάμε μια λύση, ακόμα και μια οδυνηρή λύση, είμαστε τροφή για τα κανόνια. Οι κρετίνοι για παράδειγμα που μιλάνε για έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ είναι σα να μην βλέπουν πως ο τρελός Σουλτάνος απέναντι περιμένει σαν τρελός…  Θα μπορούσαμε να σπάμε πλάκα μ’ αυτή την κυβέρνηση για τα επόμενα δέκα χρόνια, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη. Οι άνθρωποι είναι πολύ επικίνδυνοι. Είναι η κλασσική περίπτωση, το γέλιο θα μας βγει ξινό…

Ο λαϊκισμός πως νικιέται;

Δεν είμαι σίγουρος ότι νικιέται. Εγώ τον βλέπω να προελαύνει. Το πιο τρελό των τελευταίων ημερών είναι ότι στείλανε στο αεροδρόμιο να υποδεχθεί τον πρόεδρο Ομπάμα αυτόν που έσπευσε να δώσει συγχαρητήρια στον Τράμπ! Δηλαδή οι Αμερικάνοι βγάλανε έναν πάμπλουτο ακροδεξιό τραμπούκο, μη νομίζεις πως και αυτοί είναι καλά, βγάλανε έναν άνθρωπο που γεννήθηκε πάμπλουτος και μάλιστα με τις ψήφους των πιο εξαθλιωμένων, εδώ κάνουνε πάρτι όλα τα ακροδεξιά και ναζιστικά κόμματα, κι εμείς στέλνουμε τον Καμμένο να υποδεχθεί τον Ομπάμα… Τι να πω; Σηκώνω τα χέρια ψηλά…

Γιατί όλος ο κόσμος έγινε ξαφνικά «τρελός»;

Κοίτα δεν έγινε ξαφνικά ο κόσμος τρελός. Όλα αυτά τα χρόνια, τις δεκαετίες, έχει εκπαιδευτεί στο τρας, με ευθύνη όχι μόνο της ακροδεξιάς, αλλά ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Πέρασαν τα σκουπίδια μέσα από την τηλεόραση, «ξεπλύθηκαν» οι γραφικοί, και εδώ να υπογραμμίσω την τεράστια ευθύνη των ΜΜΕ, και έτσι έγινε κυρίαρχος ο λαϊκισμός. Είναι η καραμέλα του «αντισυστημικού», η οποία λίγο αν ξυθεί αντιλαμβάνεσαι πως δεν μπορεί να ισχύει. Εμείς μάλιστα τους έχουμε και στην κυβέρνηση. Μέσα στην κυβέρνηση ρε! Μιλάνε οι ΑΝΕΛ για νέα τάξη πραγμάτων! Έχουμε μια κυβέρνηση «παγκόσμια πατέντα»: «ακροδεξιαριστερή»! Πάμε για Νομπέλ!

Τι χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα;

Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος είναι ένα μέτωπο εναντίον του λαϊκισμού. Από τη ΝΔ, χωρίς το κομμάτι της λαϊκίστικης δεξιάς, μέχρι της παρυφές της αριστεράς. Ενωμένοι εναντίον του λαϊκισμού. Με ηγέτη, έναν πολιτικό, έτοιμο να κάνει ρήξεις.

ENTYΠΗ LARISSANET

Επιστροφή επάνω