Αρχική » Συνεντεύξεις » «Είμαι περήφανος για τη δουλειά μου…»
Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟΥ ΤΟΥ

«Είμαι περήφανος για τη δουλειά μου…»

«Είμαι περήφανος για τη δουλειά μου…»

Το όνειρο του ονείρου μου, είναι να γίνει γνωστή η μικρή κουκίδα του Τυρνάβου στον παγκόσμιο οινικό χάρτη”

Του Λευτέρη Παπαστεργίου

Οινοχόος, οινολόγος, αμπελουργός, οινοποιός, υπέροχος μάγειρας, εραστής των αποσταγμάτων και λάτρης του πολιτισμού και της καλής, μα απλής ζωής. Ο Θοδωρής Σταυράκης με φιλοξενεί στο σπίτι του, στον Τύρναβο, μεσημέρι Τετάρτης, για να κάνουμε μια κουβέντα για το κρασί, για το τσίπουρο, για το Οινοποιείο του, για την πορεία του. Το τραπέζι στρώνεται, η Ελένη, η γυναίκα του και ο πεθερός του ο Παναγιώτης αναλαμβάνουν τα διαδικαστικά, ενώ ο ίδιος, αεικίνητος και παρατηρητικός έχει το νου του στο καζαναριό, το οποίο το τελευταίο διάστημα καίει ασταμάτητα για την παραγωγή του δικού του τσίπουρου.

«Εμφιαλώνεις και τσίπουρο», τον ρωτάω, για να λάβω απάντηση αρνητική. Αρνητική, με μια έκπληξη. «Δεν το εμφιαλώνω, εμφιαλώνω μόνο κρασί, αλλά όταν κάθομαι σε μαγαζί πάντοτε ζητάω χύμα…».

Τον ρωτάω για την επικινδυνότητα του χύμα τσίπουρου και μου ξεκαθαρίζει πως όλα είναι ζήτημα ανθρώπων. «Αν τηρηθούν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας, αν όλα γίνονται με τον τρόπο που πρέπει και με τους κανόνες ασφαλείας, τότε δεν κινδυνεύει κανείς. Είναι περίπου σαν τον παραγωγό ενός φρούτου που επιλέγει να μην ψεκάσει με επικίνδυνα φυτοφάρμακα για να μειώσει το κόστος της παραγωγής…» μου λέει και χαμογελάει.

oinopoieio-1Δύσκολα θα δεις τον Θοδωρή να μην γελάει. Αρχίζει να μου μιλάει για την οικογενειακή παράδοση που χάνεται στα βάθη των χρόνων και η οποία ήταν συνδεδεμένη πάντοτε με το κρασί. «Φτάνουμε πίσω, στο 1860, για να πιάσουμε την ιστορία από την αρχή», μου διηγείται κάνοντας μου αναφορές σε όλο το γενεαλογικό του δέντρου, το οποίο κάποιες στιγμές διακόπτεται με την γέννηση κάποιου κοριτσιού. Η παράδοση όμως δεν σταματά. Συνεχίζει μέχρι και σήμερα, όπου βρίσκει κανείς τον Σταυράκη να εμφιαλώνει 20.000 φιάλες ημιαφρώδους οίνου τον χρόνο και 10.000 περίπου ξηρό, σε λευκό και ερυθρό.

«Η παραγωγή μου είναι μικρή. Προμηθεύω την τοπική αγορά και δίνω κάποιες ποσότητες στην Αμερική και στην Γερμανία. Είμαι όμως πολύ περήφανος και πολύ ευχαριστημένος για τη δουλειά μου και από τη δουλειά μου», λέει και σηκώνει το ποτήρι του για να τσουγκρίσει με τα υπόλοιπα.

Όλα καλά δηλαδή;

Θα ήταν όλα τέλεια, αν μου επιτρέπεται η λέξη, αν δεν είχαμε γονατίσει από την φορολογία. Ειδικά με τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, οι μικροί παραγωγοί, μα φαντάζομαι και οι μεγαλύτεροι έχουν γονατίσει…

thodoris-stavrakis-1Ποιο είναι το όνειρό σου;

Το όνειρο του ονείρου μου, είναι να γίνει γνωστή η μικρή κουκίδα του Τυρνάβου στον παγκόσμιο οινικό χάρτη.

Μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο;

Μόνο με συνεργασίες.

Και πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο;

Στην Ελλάδα, δυστυχώς είναι ακατόρθωτο. Η έννοια της αλληλοβοήθειας που θα επιφέρει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα και θα μπορούσε, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να δημιουργήσει συγκριτικό πλεονέκτημα, είναι άγνωστη έννοια.

oinopoieio-3

Ακριβώς μπροστά από το Οινοποιείο του Θοδωρή, στο κέντρο του Τυρνάβου, ένα παλιό αρχοντικό κτίσμα του 1860 έχει μετατραπεί σε έναν χώρο αφιερωμένο στο κρασί…. «Αμπέλου Τέχνη», κάτι σαν κάβα, κάτι σαν εστιατόριο, εκεί όπου μπορεί κανείς να προμηθευτεί τα εξαιρετικά κρασιά Corallenios και να τα συνδυάσει με τις υπέροχες γεύσεις, αν έχει κανονίσει από πιο νωρίς, που ο ίδιος ο Θοδωρής φροντίζει και επιμελείται. Μια επίσκεψη θα σας πείσει πως η ζωή είναι ωραία, αν καταφέρει κανείς να βρεθεί στο σωστό μέρος με τους κατάλληλους ανθρώπους…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Επιστροφή επάνω