Αρχική » Περιβάλλον » «Ο ρόλος της δασοπονίας στην Ελλάδα της ύφεσης»

«Ο ρόλος της δασοπονίας στην Ελλάδα της ύφεσης»

«Ο ρόλος της δασοπονίας στην Ελλάδα της ύφεσης»

Σε ανακοίνωση της Διεύθυνσης Δασών Λάρσιας υπογραμμίζεται «Ο ρόλος της δασοπονίας στην Ελλάδα της ύφεσης. Μια πραγματική ευκαιρία για ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης»

Αναλυτικά, επισημαίνονται τα εξής:

«Η 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ να εορτάζεται ως η Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την επανεξέταση ουσιαστικών προβληματισμών για την προστασία και τη διαχείριση των δασών. Για όλους τους εργαζόμενους στις δασικές υπηρεσίες της χώρας – δασολόγους, δασοπόνους, δασοφύλακες, διοικητικό προσωπικό – ο αγώνας για την ορθή διαχείριση και την προστασία του δασικού πλούτου είναι καθημερινός και εντείνεται ακόμη περισσότερο ειδικά αυτή την περίοδο της πολύπλευρης κοινωνικό-οικονομικής κρίσης και της πίεσης που ασκεί στην δασική και περιβαλλοντική κατάσταση της χώρας.

Προκύπτει λοιπόν ένα βασανιστικό, πλην όμως επίκαιρο ερώτημα: ποιος είναι ο ρόλος της δασοπονίας στην Ελλάδα της ύφεσης; Μήπως η συνεχής επανάληψη των αναγκών για αναβάθμιση της δασοπονίας είναι εξωπραγματική και αναποτελεσματική; Για ποιο λόγο, λοιπόν, να ασχοληθεί η Ελλάδα σήμερα με την αναβάθμιση της αειφορικής διαχείρισης σε δασικά και λιβαδικά οικοσυστήματα;

Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα δεν είναι εύκολη. Η σημασία των δασών για την ποιότητα της ζωής των πολιτών διδάσκεται στην ύλη των σχολείων μας, αλλά η κοινωνία – πνιγμένη στο βραχυπρόθεσμο άγχος της επιβίωσης – δεν μπορεί να την κατανοήσει. Η πολιτεία δε, επιχειρηματολογεί πάντα με γνώμονα τις άμεσες ταμειακές ανάγκες της χώρας και διαγράφει τα αιτήματα για περιβαλλοντική αναβάθμιση ως πολυτελή. Όμως, η κοινωνία, εκτός από την απελπισία τής οικονομικής κρίσης, εκφράζει και δύο πολύ ελπιδοφόρες τάσεις. Η μία αφορά την απαίτηση των πολιτών για καλύτερη ποιότητα ζωής, και η άλλη μια σαφή στροφή ενδιαφέροντος προς την πρωτογενή παραγωγή.

Ξεκινώντας από την ποιότητα ζωής και την σύνδεση της με τα δασικά οικοσυστήματα είναι χρήσιμο να αναφερθεί εν συντομία ο σύνθετος περιβαλλοντικός, κοινωνικός και οικονομικός ρόλος των δασών. Τα δάση προσφέρουν θέσεις εργασίας, έσοδα και πρώτες ύλες (όπως π.χ. ξύλο, δασική βιομάζα, ρητίνη, φελλό, δένδρα Χριστουγέννων) για τη βιομηχανία και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και πολλά άλλα μη ξυλώδη προϊόντα (π.χ. μανιτάρια, καρπούς, φαρμακευτικές πρώτες ύλες, τροφή για μέλισσες και για την άγρια ζωή κ.λπ.) και ανεκτίμητα αγαθά και υπηρεσίες (δασική αναψυχή, εμπλουτισμό του ατμοσφαιρικού αέρα με οξυγόνο, αγροτουρισμό, κυνήγι, προστασία του εδάφους, των οικισμών και υποδομών, ρύθμιση και παροχή γλυκού νερού, διατήρηση βιοποικιλότητας κ.ά.).

Τα δάση δρουν ως «παγίδες» για το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), το κυριότερο αέριο θερμοκηπίου, όταν όμως αυτά υλοτομούνται, καίγονται ή καταστρέφονται από επιβλαβείς οργανισμούς, αποτελούν πηγή CO2. Έτσι δεν είναι περίεργο ότι τα δάση πλήττονται από την κλιματική αλλαγή, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν και μία από τις πρώτες γραμμές άμυνας απέναντι σε αυτή. Η θετική επίδραση των δασών στην κλιματική αλλαγή θεωρείται αναμφισβήτητη, καθώς αυτά, εκτός από τα προϊόντα και τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσφέρουν στον άνθρωπο, αμβλύνουν ταυτόχρονα τις αρνητικές επιπτώσεις της.
Σε ότι αφορά την τάση προς της πρωτογενή παραγωγή τα πράγματα είναι επίσης ξεκάθαρα. Η ελληνική οικονομία σήμερα δεν παράγει αρκετά ή δεν είναι αρκετά ανταγωνιστική στο σύγχρονο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας στον τομέα του φυσικού περιβάλλοντος μπορεί να γίνει η αφετηρία για την ανάκαμψη της πρωτογενούς παραγωγής. Μια νέα ολοκληρωμένη προσπάθεια οργάνωσης της αειφορικής διαχείρισης των χερσαίων οικοσυστημάτων της χώρας, μπορεί βραχυπρόθεσμα να μην αποφέρει κάποιο μεγάλο κέρδος, ίσως όμως, μακροπρόθεσμα, να γίνει η βάση μιας υπαιθρό-κεντρικής αναπτυξιακής πορείας, που τελικά θα συμβάλει σημαντικά στο ΑΕΠ της χώρας. Επιπλέον, θα τονώσει τις κοινωνικές και οικονομικές δομές της επαρχίας και θα δημιουργήσει μία κοινωνική και περιβαλλοντική ισορροπία, με βασικό γνώμονα την ποιότητα ζωής.

Εκεί, η δασοπονία έχει σίγουρα ρόλο, και μέσα από την αειφορική διαχείριση των οικοσυστημάτων μπορεί να δώσει εναλλακτικές απασχόλησης, ανάπτυξης και ελπίδας.

Είναι προς το συμφέρον της χώρας να υποστηριχτεί ένα σύγχρονο σύστημα αειφορικής διαχείρισης των δασών, των δασικών και των λιβαδικών εκτάσεων. Το κόστος δεν είναι μεγάλο, ενώ μακροπρόθεσμα θα προκύψουν πολλαπλάσια οφέλη. Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν – συνεργαζόμενοι – όλοι οι φορείς που ασχολούνται με τα δασικά οικοσυστήματα ή σχετίζονται με αυτά».

Επιστροφή επάνω