Αρχική » Απόψεις » Κουρτεσιώτης Β. » Moνόλογοι… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Moνόλογοι… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Moνόλογοι… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Η άνοιξη φέτος πλάγιασε στου αστεριού

την αγκαλιά. Ασύμβατοι χρόνοι. Χαμόγελα,

όμορφες λέξεις. Σπίτι, φαγητό, νερό, ρούχα…

Οι ύαινες του πολέμου τις στέρησαν.

 

Χελιδόνια, μικρές ελπίδες ,σηκώνουν

τα φτερά τους! Συρματοπλέγματα, γιομάτα

σιδερένια αγκάθια, πληγώνουν τα πονεμένα

πόδια τους.

 

Ανοίγουν τις μικρές φτερούγες τους.

Να πετάξουν θέλουν. Νια ζωή να κάνουν.

Μάτια φοβισμένα. Οι φασίστες τους έδιωξαν

από το πατρικό τους σπίτι.

 

Μονόλογοι με τα μάτια βουρκωμένα…

 

Μήπως είδατε την μάνα μου;

Ο πατέρας μου που είναι;

Τα αδελφάκια μου έγιναν δελφίνια,

στο πέλαγο πνιγμένων ψυχών;

 

Φασίστες, κλείνουν τα σύνορα.

Θρήνος! Σώνει, σκιάχτρα οικτρού πολιτισμού.

Κεντρί σκορπιού σημαδεύει το μέλλον!

Προσταγές, καταφρόνια, από δολοφόνους..

 

Η άνοιξη φέτος πλάγιασε στου αστεριού

την αγκαλιά. Χελιδόνια, μικρές ελπίδες,

σηκώνουν τα φτερά τους!!

 

Μήπως είδατε τον πατέρα μου;

Η μάνα μου που είναι;

Τα αδελφάκια μου δελφίνια έγιναν;

 

Επιστροφή επάνω