Απόψεις » Γουλούλης Σ. » Νέα Γενιά σε Γη Επαγγελίας. Του Σταύρου Γουλούλη

Νέα Γενιά σε Γη Επαγγελίας. Του Σταύρου Γουλούλη

Νέα Γενιά σε Γη Επαγγελίας. Του Σταύρου Γουλούλη

Ερχόμαστε από μία Έρημο, όχι μόνο της οικονομικής κρίσεως, αλλά της άγονης ψευτο-μπελ επόκ που προηγήθηκε. Τη χάσαμε, είναι σαν να μην υπήρξε. Γι’ αυτό υποστηρίζεται ότι τον περασμένο Ιανουάριο η γενιά της Μεταπολίτευσης (1974-2014) έκλεισε τον κύκλο της. Σαράντα χρόνια, όσο διαρκούσε μία γενιά στην Αρχαϊκή Ελλάδα! Σαράντα χρόνια πέρασε και η Γενιά των Εβραίων της Έρήμου, πριν εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας. Λέτε να περάσουμε κι εμείς σε κάτι ανάλογο; Μόνο που τώρα δεν βρέχει μάννα/ευρώ, όπως τότε. Αλλά ας βάλουμε μυαλό, κάτι μπορεί να γίνει…

Το 1974 έληξε η δικτατορία, αλλά το Κυπριακό σφράγισε τη γενιά μας. Η περίοδος αυτή κατέληξε το 2014/15 με ένα άλλο, ίδιου βάρους, ‘Κυπριακό’, οικονομική κρίση, τρομακτικό χρέος (που μετακυλίσθηκε και στην Κύπρο). Τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν κράτησε η μπογιά τους σαράντα χρόνια ακριβώς. Έδωσαν, αλλά και πήραν πίσω το 1/3 των εισοδημάτων όλων, η φτώχεια έπληξε τα 2/3 των πολιτών. Περιθωριοποιήθηκαν πρωταγωνιστικά κόμματα, εξαφανίσθηκαν παλαιοί πολιτευτές. Καταπλακώνει το αβέβαιο μέλλον, όπως και το 1974. Αυτή τη στιγμή πάντες διαισθάνονται ότι διαβαίνουμε ιστορικό μεταίχμιο.

Την εικόνα της νέας περιόδου που ανατέλλει και που παρακολουθούμε εν τω γίγνεσθαι, επικυρώνει η παρουσία νέου σε ηλικία πρωθυπουργού. Η περίπτωση Τσίπρα/ΣυΡιζΑ αξίζει ένα σχόλιο βάσει των δεδομένων της Ιστορίας. Όχι όπως τον βλέπουν τα media, ως ντεκόρ, ένα ευγενικό ομορφόπαιδο να αυξάνει την τηλεθέαση.

Ο κ. Τσίπρας δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι, λες και κάποιο αόρατο χέρι τον τράβηξε στο προσκήνιο της Ιστορίας. Από μικρόν. Γεννήθηκε στο οριακό έτος 1974, λίγες ημέρες μετά τα Ιουλιανά παρατράγουδα της μοίρας μας, αλλά και τη γέννηση της σύγχρονης δημοκρατίας μας. Σαράντα ετών, πρωτοφανές! Όσο και η σαραντάρα Μεταπολίτευση!

Ιδού η ευκαιρία του: tο became or not to became! Μέσα στην ένταση οι Έλληνες επέλεξαν άριστο Μέτρο. Για πρώτη φορά μεταπολεμικά! Του έδωσαν τόσο Κυβέρνηση Αριστερά, όσο να ισορροπεί με Δεξιά. Αριστοτελική μεσότητα; Ίσως. Δύο ‘άκρα’ μπορούν να συναντηθούν στο μέσον. Οι απαιτητικοί Αριστεροί θα μείνουν πίσω από κάποια κόκκινα όρια, γιατί θα τα χάσουν όλα. Δεν είναι ώρα για ιδεολογικοπολιτικά πειράματα, εικονομαχίες. Η διαρχία καταργείται, ξεπερνιέται ομοιοπαθητικά, διαλεκτικά με τα ίδια τα συστατικά της. Αυτό, αν το καταλάβαμε, είναι Επανάσταση! Αλλά όχι ένοπλη. Ας θυμηθούμε τι υποφέραμε από την ταύτιση Κυβέρνησης-Κόμματος, αφού για δεκαετίες δεν μας άρεζαν συνασπισμοί κομμάτων.

Ας μου επιτραπεί μία ενδοσκόπηση στον άνθρωπο. Αφού τα ελλαδικά τζάκια στέρεψαν, το ότι επιλέγεται ο νεώτερος πρωθυπουργός, είναι κάτι πρωτοφανές. Δεν είναι καν Πελοποννήσιος! Ούτε αστέρας του Εξωτερικού. Λαϊκό παιδί, Αθηναίος αστός, με επαρχιώτικη καταγωγή (Άρτα, Καβάλα). Από μικρός ‘ζωηρός’, δημιούργημα του νεανικού πολιτικού πεζοδρομίου, προφανώς απορρίπτοντας τον εύκολο δρόμο των αστικών αβροτήτων, που καταλήγει συνήθως να κατασκευάζει παληόπαιδα. Ταυτόχρονα έχει σπουδές [ΕΜΠ, μεταπτυχιακά, αλλά δεν χρειαζόμαστε πιο ομφαλοσκόπο της επιστήμης, ιδίως κάποιον κ. προφέσορα]. Προσέλαβε βιώματα του έντιμου αγωνιστή (στο ΚΚΕ), αλλά δεν έμεινε στη διαρκή ντουντούκα, είναι ευρωπαϊστής, άσχετα αν αυτό ενέχει συμβιβασμούς. Δείχνει επομένως στόφα ηγέτη και δη ανυπόμονου, κινούμενου μεταξύ ουτοπίας και εφικτού. Η Ελλάδα θέλει Τώρα ακριβώς νέον, άρα ονειροπόλο ηγέτη, με θέληση να κάνει τη διαφορά από το Χθες. Και κάτι ακόμη… Υπηρέτησε όλη τη στρατιωτική του θητεία!

Είναι άπειρος εξουσίας, αλλά και αδιάφθορος, άρα δεν θα τον ελέγχουν (ή απειλούν) οικονομικά συμφέροντα, όπως διατυπώθηκε για άλλους πολιτικούς. Στηρίζεται σε κόμμα με θεσμική λογική, οπότε δεν θα αυτοσχεδιάζει. Η σέσουλα της Ιστορίας τού έστειλε αφειδώς ψηφοφόρους. Ελέγχοντας κομματικά μόνον 4% του εκλογικού σώματος πήρε 36%, συν 4% ΑΝΕΛ, ίσον 40% Αλλά αυτό το 4% μένοντας σαράντα χρόνια στην έρημο της διαμαρτυρίας, υπήρξε γενιά ασυμβίβαστη, μακριά από σκάνδαλα. Eίναι καλή μαγιά για μια νέα κοινωνική παράταξη να ανοιχθεί σε πραγματική Γη Επαγγελίας μαζί με όλους όσους ποθούν εκσυγχρονισμό του τόπου. Αλλά κι όσοι πολίτες ζούσαν τόσα χρόνια ζούσαν την ξεραΐλα, ήταν out, πιεσμένοι από το in ταμπεραμέντο άλλων. Ή απλώς έχοντας τόλμη να διαφωνούν με την αδιαφάνεια, την αναξιοκρατία, τον λαϊκισμό. Κάθε καλοπροαίρετος στο να εξωτερικεύει τον Καλό Έλληνα που θέλει να βγούμε, όχι απλώς από το μνημόνιο, αλλά από την κρίση, για να μην έλθει νέο. Μόνον, η γενιά αυτή της Ερήμου μη δει τη Γη της Επαγγελίας ‘αλλιώς’ και ‘αρπαχτεί’ από την εξουσία, γιατί θα είναι ήδη μία από τα παλιά… Τώρα πια ο κόσμος κρατάει κάποιες μνήμες…Και δεν νομίζω ότι θα συγχωρέσει πια.

Ας κατεβάσουν φώτα όσοι κοιτάζουν την πάρτη τους, τάχα ελίτ με το μυαλό στην αλλοδαπή, οικονομικά συμφέροντα με την ψυχή στον διάβολο, αντιπολιτευτικά στελέχη έχοντας κατά νου μόνον τρικλοποδιές. Παρόλο που η Αντιπολίτευση για να αντιμετωπίσει τον νέο σε ηλικία πρωθυπουργό, μπορεί να τον μιμηθεί φέροντας έναν ανάλογο στην ηγεσία, ανανεώνοντας τις δομές της.

Σε εποχή με ανάλογο κλίμα ηττοπάθειας -μετά το 1897- αναδείχθηκε η ρήση (παραλλαγή) του Ελευθ.Βενιζέλου: «Oι πολλοί προκόβουν μέσω ορισμένων πρωτοπόρων υπό την πνοή του ηγέτη».

Nα πιστέψουμε ότι αλλάζει η εποχή αυτή, μήπως αλλάξει η μοίρα μας. Με νέα ηγεσία. Οι παλιοί στέρεψαν στην ξέρα που πήγαν και φύτρωσαν. Ή έστω μαράγκιασαν λόγω ηλικίας.

ENTYΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: