Απόψεις » Γουλούλης Σ. » Από τον εθνολαϊκισμό μας: Ξανθό γένος… Του Σταύρου Γουλούλη

Από τον εθνολαϊκισμό μας: Ξανθό γένος… Του Σταύρου Γουλούλη

Από τον εθνολαϊκισμό μας: Ξανθό γένος… Του Σταύρου Γουλούλη

Το ηρωϊκό ’21 δημιούργησε το ελληνικό κράτος κι ακόμη το περιβόητο ‘Ξανθό Γένος’ δεν φάνηκε [Tα κείμενα μιλούν γι’αυτό από τον 10ο αιώνα]. Τουλάχιστον στη μαξιμαλιστική εκδοχή που μερικοί φαντάζονταν ότι θα φτιάξει το νέο Ρωμέϊκο από το παλιό Βυζάντιο. Σαν μια ρουκέτα εκτοξεύτηκε κάποτε για το απώτερο μέλλον. Ταυτίσθηκε με τους Ρώσους. Όμως αυτοί δεν έκαναν το καλό όπως περίμεναν τότε οι Ρωμιοί. Υπενθυμίζω ό,τι στα 1770 (Ορλωφικά) και 1821 (Μολδοβλαχία) δεν τους συμπαραστάθηκαν. Απλώς συνετέλεσαν το 1828 με εισβολή στη Θράκη να υποχρεωθεί ο Σουλτάνος να αναγνωρίσει ελληνικό κράτος. Πάντοτε ήταν ουδέτεροι ή και ψυχροί με το ελληνικό κράτος, πέρα από τις παραπάνω πασίγνωστες περιπτώσεις.

Μας πρόδωσαν; Προδόθηκε ο εθνολαϊκισμός μας. Ο Ρώσος όπως και κανένας άλλος, δεν μπορούσε να βοηθήσει στο μείζον. Επέμβασή τους σήμαινε κατάργηση της διεθνούς νομιμότητας και ασφάλειας, όπως επιβλήθηκε μετά το 1648 (Ειρήνη της Βεστφαλίας). Ο Ναπολέων της Γαλλίας που είχε καταργήσει αυτή τη διεθνή τάξη ήδη το 1815 είχε πάθει το Βατερλώ του. Τελικά όποιος λαός ήθελε να ανεξαρτοποιηθεί, μόνος θα το πετύχαινε. Ισχύει και σήμερα.

Η τσαρική αυτοκρατορία Πασών των Ρωσιών τον 18ο-19ο αι. είχε μεγαλεπίβολα σχέδια αλλά πλέον στην Άπω Ανατολή, μέχρι και Αλάσκα (1741-1867)! Επεκτεινόταν πολύ. Αν καταργούσε τα διεθνή σύνορα, διακινδύνευε την ανοικτή εδαφική βεντάλια της. Τι ήταν η παλαιά αυτοκρατορία των Ρωμιών μπροστά στην αυτοκρατορία των Ρώσων! Το 1/20ό. Με λίγα λόγια τα σχέδια για προώθηση της Ρωσίας στη Μεσόγειο ήταν ήσσονος σημασίας. Εξάλλου οι Δυτικές χώρες επέβαλαν ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη Μαύρη θάλασσα και τα Στενά (1774), εξασφαλίζοντας τη διεθνή ισορροπία, ακριβώς για να μην κατέβει με τα όπλα η Ρωσία.

Οι Ρώσοι από τον 18ο αιώνα απλώς σχεδίαζαν τη δημιουργία ευρωπαϊκού ελληνικού εθνικού κράτους μέχρι τον Βόσπορο, ενώ για τη Μικρασία προέβλεπαν ειδική προστασία των Ορθοδόξων υπό τουρκική εξουσία. Ένα τέτοιο -εθνικό- κράτος θα το έλεγχαν καλύτερα ως πολυεθνική αυτοκρατορία που ήταν, ιδίως με την θρησκευτική πολιτική της Τρίτης Ρώμης (Μόσχα), αν έπειθαν τους Έλληνες να την αποδεχτούν. -Περίπου όπως η Πρώτη Ρώμη μας πίεζε να προσκυνήσουμε τον 14ο-15ο αι.

Γιατί να ξαναδημιουργηθεί το Βυζάντιο, αφού η Δύση -ασφαλώς και το Ξανθό Γένος!- δεν έκανε σχεδόν τίποτα να αποτρέψει την πτώση του το 1453; Κι αυτό φάνηκε πως αντιμετωπίσθηκε ο Ρήγας ο Θεσσαλός (Φεραίος), που είχε μία ειδική προσέγγιση πάνω στο Οθωμανικό κράτος: ένωση των λαών Ανατολής και Βαλκανίων με βάση τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό! Παλαιά αυτοκρατορία, σε νέα σύγχρονη μορφή, σήμαινε υπερδύναμη! Καμία περίπτωση αποδοχής από τη Δύση σε εποχή δημιουργίας εθνικών κρατών, διάλυσης πολυεθνικών αυτοκρατοριών. Οπότε η Αυστροουγγαρία ανέλαβε να τον παραδώσει στον Σουλτάνο (1798).

Κι όμως ο Ρήγας δεν ήταν ανεδαφικός. Η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν κατά ένα μέρος και ελληνική (ρωμαίικη), κάτι που πνίγηκε στον ελλαδικό εθνικισμό. Δεν διδάσκεται καν. Ο Μωάμεθ ο Πορθητής, κατά το ήμισυ Ρωμιός, το 1453 είχε διαδεχθεί στο επίπεδο των τίτλων τη βυζαντινή Ρωμανία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινιέ (η Ιστανμπούλ δεν υπήρχε τότε στο επίσημο λεξιλόγιο). Αυτό τον έφερνε νομικά να είναι διάδοχος των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, συνεχιστής της διαδοχής των παλαιών αυτοκρατοριών της Ανατολής, τις οποίες συνέχιζε ο Κωνσταντίνος το 330, όταν εγκαινίαζε την Κων/πολη, φορώντας «διάδημα εκ λίθων τιμίων». Γι’αυτό ο Ελληνισμός στη συνέχεια είχε ξεχωριστή θέση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια όμως οι σουλτάνοι προσέλαβαν και το Αραβικό χαλιφάτο το 1517 [Καταργήθηκε το 1924]

Γενικά προσεγγίζουμε την Οθωμανική Ιστορία, που είναι και δική μας, αρνητικά, παραβλέποντας κάποιες παραμέτρους. Ενώ υπερεκτιμούμε μία ασύνδετη σχέση με το Ξανθό γένος, με το οποίο ποτέ δεν συμβιώσαμε. Πως δημιουργήθηκε αυτή η εξάρτηση; Χρειάζεται ειδική επιστημονική θεώρηση για την προέλευσή του, πέρα από την ταύτιση με τους Ρώσους, οι οποίοι με τον εκχριστιανισμό τους (988) συνδέθηκαν πνευματικά με το Βυζάντιο. Πάντοτε οι Ρωμιοί έβλεπαν τους Βόρειους λαούς που ήταν άριστοι πολεμιστές, με θετικό μάτι, ως ανανεωτές, σωτήρες… Από την εποχή των Γότθων. Οι Ρώσοι ειδικά αισθάνονταν φίλοι και σύμμαχοι. Βοήθησαν π.χ. το Βυζάντιο εναντίον των Βουλγάρων (970). Αν πάμε πιο πίσω, στην Αρχαία Ελλάδα, μιλούσαν για τους λεγόμενους «Υπερβόρειους», λάτρεις του χρυσού Ηλίου, που ο μύθος θέλει να φιλοξενούν τον χειμώνα τον Δελφικό Απόλλωνα. Διαφαίνεται, επομένως, ένα είδος μετάθεσης της έννοιας ‘Υπερβόρειο’ στο ‘Ξανθόμαλλο’ γένος. Ο δε Απόλλων επιβίωσε στο Βυζάντιο στους λεγόμενους σιβυλλικούς χρησμούς, που σε τελική ανάλυση προφήτευαν το ελληνορωμαϊκό, κωνσταντίνειο, κράτος του Θεού. Πιθανόν ως τέτοιος χρησμός αναδύθηκε και το Ξανθό Γένος, ως ικανότατο να φέρει ανανέωση…

Συναφής είναι και μία ψυχολογική ερμηνεία: προδίδει ψυχολογία υποτελούς λαού που αισθάνεται κατώτερος, κλεισμένος, έχοντας ανάγκη την έλευση αυτού που οι ανθρωπολόγοι λένε ο «Άλλος». Ή και ένα τέχνασμα ορισμένων να κινητοποιήσουν τους φτωχούς ραγιάδες που έβλεπαν πασιφανώς ότι μόνοι τους δεν μπορούσαν…

Κόλλησε το μυαλό μας με τους Ρώσους. Οπότε λέω, μια και οι Τούρκοι είναι και Βόρειοι και Ξανθοί -κι όχι Μογγόλοι όπως νομίζουν μερικοί-, μπορούμε να μεταθέσουμε σε αυτούς την παλιά ιδέα. Τίποτα παραπάνω από μια ισότιμη σχέση μεταξύ δύο ανεξάρτητων γειτονικών λαών. Ανανεωμένο το σχέδιο του Ρήγα;

 

Διαβάστε επίσης: