Αρχική » Απόψεις » Κουρτεσιώτης Β. » Φως, αιμάτινη αέναη γραμμή… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Φως, αιμάτινη αέναη γραμμή… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Φως, αιμάτινη αέναη γραμμή… Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Κύμα σαν χάδι, φως, ήχος, παφλασμός σιωπής.

Σαν δάκρυ.

Φως, αιμάτινη αέναη γραμμή διασχίζει το

πορφυρό ποτάμι της καρδιάς μου.

 

Άγγελοι, ρίχνουν ανάθεμα γραμμένο

στους αιώνες.

Στα κοχύλια του Ποσειδώνα…

Ρίγος…

 

Κοντά στην Αιώνια Αυγή, τυλιγμένος

με το πέπλο σου.

Ανασαίνω.

Το χνώτο σου, ποτισμένο με Φως.

Αρχέγονο φως.

 

Φωνή γυναίκας, ζεστή πνοή δρόσισε

τα φυλλοκάρδια μου.

Πάνε αιώνες, θυμάσαι;

 

Άντρας, γυναίκα, αγκαλιασμένοι

στα νερά της Στύγας.

ΦΩΣ… Μια παλάμη φως.

 

Τα μάτια σου Αγαπημένη.

Η Αργώ!!!

Ταξίδι έκανε στα αλώνια της καρδιάς μου.

Πασπάλισε με φεγγαρόσκονη τα όνειρά μου.

 

Όνειρα! Να βλέπεις; Κοίταξε…

Ο Πήγασος…

Ματωμένα τα πλευρά του.

Δεν ήθελα να φύγει το όνειρο…

Εσύ….

 

Εσύ έπλυνες με τα δάκρυά σου την

ματωμένη πλάτη του Πήγασου.

 

Εσύ η γυναίκα…

Εσύ η αγαπημένη μου…

ΕΣΥ…

Η ματωμένη Θεά μου.

 

Επιστροφή επάνω