Αρχική » Παραπολιτικά » «Μα, καλά είναι τρελός;»
ΠΩΣ Ο ΠΑΝΟΣ ΣΑΠΚΑΣ «ΕΚΛΕΨΕ» ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΟΥΗΛ

«Μα, καλά είναι τρελός;»

«Μα, καλά είναι τρελός;»

«Μα, καλά είναι τρελός;». Η ηλικιωμένη στα «ορεινά» της αίθουσας στο ΟΥΗΛ, εκεί όπου η Τατιάνα Αβέρωφ παρουσίαζε το βιβλίο της «Δέκα ζωές σε μια» μόλις είχε ακούσει τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού Πάνο Σάπκα να λέει στον χαιρετισμό του:

«Κυρίες και κύριοι,

Όπως οι περισσότεροι από σας γνωρίζετε καλά, στις παρουσιάσεις βιβλίων συνηθίζεται οι ομιλητές να λένε δυο κουβέντες, συνήθως καλές, για τους συγγραφείς, να εγκωμιάζουν την προσπάθεια τους, να επαινούν το ταλέντο τους, να αναφέρονται με λόγια θαυμασμού στους ήρωες τους, να στήνουν με λίγα λόγια μια ατμόσφαιρα ειδυλλιακή. Θα μου επιτρέψετε σήμερα όμως, υποδεχόμενος στον χώρο αυτόν την Τατιάνα Αβέρωφ, να μην μιλήσω, στον πολύ σύντομο χρόνο που διαθέτω, για τίποτα απ όλα αυτά. Θα μου επιτρέψετε, κυρίες και κύριοι να μιλήσω για μένα!».

Η αλήθεια είναι πως μετά από αυτή την εισαγωγή όλοι περίμεναν να δουν που ακριβώς το πάει ο Σάπκας. Και αυτός φρόντισε να τους αποζημιώσει:

«Ξέρω ο, τι πολλοί από σας μπορεί, ακούγοντας το, να θεωρείτε πως τρελάθηκα ή πως απλά θέλω να εντυπωσιάσω, Μα, για σκεφτείτε για δυο λεπτά…

Τι ακριβώς είναι τελικά η λογοτεχνία;

Ποιον αφορά;

Για ποιον μιλάει;

Όσο θα το σκέφτεστε, θα μου επιτρέψετε να σας προσκαλέσω σε ένα ταξίδι νοητό.

Σε μια βουτιά στο παρελθόν.

Μια βουτιά σαν αυτή που κάνει σε μεγαλύτερη έκταση και διάρκεια η Τατιάνα για να συναντήσει τον πατέρα της, τον Ευάγγελο Αβέρωφ.

Μια βουτιά πίσω, στα χρόνια τα ωραία, στη Λάρισα στα τέλη της δεκαετίας του 1960.

ΚΟΥΜΑ 32. Εκεί στο Λύκειο του Μπόκαρη, στην κλινική του Σάπκα.

Η μνήμη μου με οδηγεί στο δωμάτιο της κλινικής, σα να μπαίνω μέσα και πάλι, εκεί όπου συναντώ τον δικό μου πατέρα να μιλάει με τον δικό σου πατέρα, Τατιάνα.

Εκεί, στο δωμάτιο της κλινικής όπου ο Ευάγγελος Αβέρωφ, φιλοξενείται, όχι γιατί αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας, αλλά γιατί κινδυνεύει η ζωή του.

Εκεί, στο δωμάτιο της κλινικής, όπου ο μεγάλος ευεργέτης σκαλίζει ιδιόχειρα πάνω στο μικρό, λευκό, σκληρόδετο βιβλίο της Εστίας την αφιέρωση «Στον Κλέαρχο Σάπκα με εκτίμηση και φιλία…»

Αυτή ακριβώς η αφιέρωση χτύπησε μέσα μου σα συναγερμός, μόλις έπιασα στα χέρια μου το βιβλίο της Τατιάνας.

Σήμερα όμως είπαμε θα μιλήσω για μένα.

Για σένα.

Γιατί αυτό ακριβώς κάνει και η συγγραφέας. Βουτάει στα απόκρυφα για να συνομιλήσει με τον πατέρα της, για να τον γνωρίσει και να μας τον συστήσει, για να μιλήσει εν τέλει για μένα και για σένα.

Όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, απλά γιατί αυτό κάνει η καλή λογοτεχνία. Μιλάει σε μένα και σε σένα. Σε όλους.

Το ίδιο κάνει ο ευεργέτης πολιτικός.

Σκεφτείτε λοιπόν πως στην περίπτωση μας έχουμε και το ένα και το άλλο!

Και τα δυο σε ένα: μια καλή λογοτεχνία με πρωταγωνιστή έναν ευεργέτη πολιτικό!

Σας ευχαριστώ πολύ».

Λ.Π.

Επιστροφή επάνω