Αρχική » Απόψεις » Παπαστεργίου Λ. » Σα να μην πέρασε μια μέρα…
ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Σα να μην πέρασε μια μέρα…

Σα να μην πέρασε μια μέρα…

Του Λευτέρη Παπαστεργίου

Κοιτούσα με ενδιαφέρον τις φωτογραφίες που έστειλαν οι διοργανωτές της φετινής «2ης Πανδημοτικής Γιορτής Ελιάς» που έγινε στους Γόννους, πριν διαβάσω τα δελτία τύπου που έστειλαν οι διοργανωτές: «Με τη 2η πανδημοτική γιορτή Ελιάς του δήμου Τεμπών εδώ στους Γόννους, καθιερώνεται πλέον ένας θεσμός που σκοπό έχει να αναδείξει και να προβάλει τόσο την περιοχή μας όσο και τα προϊόντα της Ελιάς και του Λαδιού, φιλοδοξώντας να αποτελέσει κοινό τόπο συνάντησης ελαιοπαραγωγών, αγροτών, εμπόρων, τυποποιητών, επιστημόνων, αλλά και απλών επισκεπτών που θέλουν να γνωρίσουν από κοντά την ελιά και το ελαιόλαδο», έγραφε η ανταπόκριση της πρώτης μέρας, ενώ για τη δεύτερη σημειώνονταν πως «με μεγάλη συμμετοχή κατοίκων της περιοχής αλλά και πλήθος επισκεπτών, με χαιρετισμούς επισήμων και πολιτιστικά δρώμενα συνεχίστηκε η δεύτερη μέρα της 2ης Πανδημοτικής Γιορτής ελιάς του δήμου Τεμπών στους Γόννους…»

Τι έκαναν λοιπόν στους Γόννους με δυο λόγια; Μαζεύτηκαν οι κάτοικοι της περιοχής, επαγγελματίες οι περισσότεροι που σχετίζονται με την ελιά και το λάδι, άπλωσαν την πραμάτεια τους, έβγαλαν φωτογραφίες, άκουσαν κάποιους ειδικούς να τους συμβουλεύουν και τους επίσημους πολιτικούς να εκθειάζουν τα «ευλογημένα προϊόντα του τόπου», είδαν τα παιδάκια να χορεύουν στους ρυθμούς του «αθάνατου κλαρίνου» και όλοι πήγαν για ύπνο, φαντάζομαι ικανοποιημένοι από τη μεγάλη προώθηση που επεφύλαξαν στο λάδι και την ελιά.

Αυτό που συνέβη στους Γόννους το προηγούμενο Σαββατοκύριακο είναι αυτό που συμβαίνει στην Ελασσόνα με τη φέτα, στον Πυργετό με το ακτινίδιο, στην Καρίτσα με το κάστανο και πάει λέγοντας. Σχεδόν σε όλες τις γωνιές του νομού έχουν στηθεί «πανηγυράκια» χωρίς κανένα νόημα για να «προωθηθούν» και καλά τα τοπικά προϊόντα. Να προωθηθούν όμως σε ποιους; Στους κατοίκους που τα γνωρίζουν ήδη; Ή σε αυτούς που τα παράγουν; Είναι περίπου σαν το σόι που μαζεύεται γύρω από το οικογενειακό τραπέζι και αρχίζει να λέει πόσο έξυπνα και όμορφα είναι τα εγγόνια του. Υπήρχε δηλαδή ποτέ περίπτωση να έλεγαν κάτι άλλο;

Αυτό που συμβαίνει ακόμα και σήμερα στα περισσότερα χωριά του νομού δεν είναι τίποτα παραπάνω από κατάλοιπα της προ κρίσης εποχής, τότε που τα λεφτά έρρεαν και οι δήμαρχοι μπορούσαν να στήνουν ωραίους μηχανισμούς, δήθεν προβολής, μέσω των οποίων όμως «βολεύονταν» ένα σωρό κόσμος. Επί της ουσίας, ούτε παράγονταν αποτέλεσμα, ούτε υπήρχε κάποια ιδιαίτερη στόχευση, πλην αυτής που μόλις έγραψα. Σε καμία περίπτωση, και επιτρέψτε μου να το διευκρινίσω, δεν αναφέρομαι στον Κώστα Κολλάτο, ο οποίος και δεν ήταν δήμαρχος τότε, και είναι σοβαρός άνθρωπος.

Το δυστύχημα στην όλη ιστορία είναι πως αυτά τα πανηγυράκια συνεχίζονται και μετά την κρίση. Σα να μην πέρασε δηλαδή μια μέρα. Σα να μην έχουμε γίνει σοφότεροι, σα να μην πρέπει να σκεφτούμε πιο ουσιαστικά. Σα να χρειάζεται ιδιαίτερο μυαλό για να σκεφτούν όλοι όσοι θέλουν πραγματικά να προωθήσουν τα ευλογημένα προϊόντα του νομού πως αντί να τα στήνουν στην κεντρική πλατεία των κωμοπόλεων, θα πρέπει αυτά να στηθούν στους πολύβουους σταθμούς του Μετρό στην Αθήνα ή στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας. Εκεί όπου περνάνε χιλιάδες Έλληνες με νοσταλγία για τα εδάφη και τα προϊόντα αυτά, μα και υποψιασμένοι για την αγνότητα. Αν υπάρχει ένα μοντέλο αυτή τη στιγμή το οποίο υποχρεωτικά θα πρέπει να αντικαταστήσει τα προηγούμενα, αυτό είναι της καινοτομίας, της εξειδίκευσης και της εξωστρέφειας.

Αυτή τη στιγμή σε όλους τους δήμους του νομού διοικούν άνθρωποι ήπιων τόνων, με εμπειρίες, έτοιμοι να συνεννοηθούν και να ακούσουν. Είναι κρίμα να μην θελήσουν να αφήσουν πίσω τους κάτι ουσιαστικό. Και είναι πιο πολύ κρίμα να συνεχίζουν ένα μοτίβο που βοήθησε τα μέγιστα στη χρεοκοπία της χώρας…

E mail: lpapastergiou@larissanet.gr

Twitter: LPapastergiou

Δημοσιεύτηκε στην έντυπη Larissanet στη στήλη «Υπογείως»

Επιστροφή επάνω