Αρχική » Εκπαίδευση » ΤΕΙ Θεσσαλίας » «Ζήτημα χρόνου η κατάρρευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας»
ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

«Ζήτημα χρόνου η κατάρρευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας»

«Ζήτημα χρόνου η κατάρρευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας»

Σε ανακοίνωσή του για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά ο Σύλλογος Εκπαιδευτικού Προσωπικού ΤΕΙ Θεσσαλίας επισημαίνει τα παρακάτω:

«Η νέα ακαδημαϊκή χρονιά ξεκίνησε με συσσωρευμένα τα προβλήματα που δημιούργησε η πρόχειρη, μικροκομματική και ανερμάτιστη πολιτική της κυβέρνησης στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευση.

Έτσι, το σύνολο των ΑΕΙ της χώρας υποχρεώνονται να λειτουργήσουν με ακόμη χαμηλότερους προϋπολογισμούς, με αποδεκατισμένο διδακτικό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό και με προφανείς τις συνέπειες αυτών στην ποιότητα της διδασκαλίας και της έρευνας, αλλά και στη φοιτητική μέριμνα.

Σοβαρή ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα ιδρύματα φέρουν και οι διοικήσεις τους που, παρά τις όποιες χλιαρές αντιδράσεις προέβαλαν, προωθούν και εφαρμόζουν στο σύνολό του τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής.

Οι νέες μειώσεις που προβλέπονται στο σχέδιο προϋπολογισμού για το 2015 θα κάνουν πλέον να φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

Δεν νοείται οι διοικήσεις των ΤΕΙ, όλο το τελευταίο διάστημα, αντί να διεκδικούν το στοιχειώδες, δηλαδή το τέλος των περικοπών των προϋπολογισμών (εκτιμάται ότι από το 2010 οι προϋπολογισμοί των ιδρυμάτων έχουν μειωθεί τουλάχιστον κατά 70%), να ζητούν από το Υπουργείο να επιτρέψει στα Ιδρύματα να τρέφονται …από τις σάρκες τους, δηλαδή τα πενιχρά αποθεματικά τους που περίσσεψαν από το «κούρεμα» του PSI.

Και τι θα γίνει σε λίγο καιρό που τα αποθεματικά θα εξαντληθούν;

Δεν νοείται οι διοικήσεις των ΤΕΙ να κάνουν σημαία διεκδίκησης τη δυνατότητα διενέργειας μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών τη στιγμή που οι προπτυχιακές σπουδές, που αποτελούν και την πρωταρχική αποστολή των ιδρυμάτων, υποβαθμίζονται συνεχώς ενώ το ακόμη στοιχειωδώς αξιοπρεπές επίπεδο τους οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην προσπάθεια και το φιλότιμο των περισσοτέρων μελών ΕΠ.

Δηλαδή εκπαιδευτικών που καλούνται πολλές φορές να οργανώσουν, να διδάξουν και να εξετάσουν έως και 7 διαφορετικά μαθήματα τον χρόνο, σε αμφιθέατρα-λαοθάλασσες, που επιβαρύνονται με ιδιαιτέρως αυξημένο διοικητικό φόρτο, που βλέπουν τον μισθό τους από το 2010 να έχει μειωθεί έως και κατά 50% και που σαν κερασάκι στην τούρτα, για να έχουν δυνατότητα εξέλιξης, καλούνται να δημοσιεύσουν έρευνα σε επιστημονικά περιοδικά αυξημένου κύρους, σ’ένα περιβάλλον που για τους περισσότερους η έρευνα φαντάζει ως πολυτέλεια.

Ταυτόχρονα, στην προσπάθεια σύνταξης των νέων Οργανισμών των Ιδρυμάτων παραβλέπεται ο ακαδημαϊκός φόρτος εργασίας των συναδέλφων και γίνεται προσπάθεια υιοθέτησης κριτηρίων για την εξέλιξη των μελών ΕΠ, τα οποία σε συνδυασμό με την μη προκήρυξη νέων θέσεων ΕΠ, την μη αναπλήρωση όσων συνταξιοδοτούνται, του νέου θεσμού των συμβασιούχων διδασκόντων, καθώς και την πρόταση του υπουργού να διδάσκουν και οι συνταξιούχοι (!), οδηγούν στην ολοένα μεγαλύτερη υποβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου και εν τέλει στην αδυναμία αξιοπρεπούς άσκησης του λειτουργήματός μας.

Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο η επαπειλούμενη κατάρρευση των περιφερειακών ΑΕΙ, μεταξύ των οποίων και του ΤΕΙ Θεσσαλίας, δείχνει να είναι ζήτημα χρόνου.

Η προσπάθεια του Συλλόγου μας δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από το συνολικό αγώνα των υπόλοιπων εργαζόμενων, των φοιτητών μας και της τοπικής κοινωνίας. Βρίσκεται στην κατεύθυνση της διαφύλαξης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα, στην αναβάθμιση των παρεχόμενων γνώσεων και ικανοτήτων των αποφοίτων μας και στην περαιτέρω σύνδεση των σπουδών με την παραγωγή προς όφελος τόσο των τοπικών κοινωνιών, όσο και του λαού μας συνολικά.

Πέρα από την απαραίτητη και επιτακτική ανάγκη για αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, που μειούμενη συνεχώς τα τελευταία χρόνια οδηγεί τα ΑΕΙ σε αδυναμία εκπλήρωσης του ρόλου τους, είναι εξίσου αναγκαίος και ο κοινός αγώνας με την τοπική κοινωνία και τους φορείς της για την διασφάλιση της βιωσιμότητας του ΤΕΙ Θεσσαλίας και του επιπέδου των παρεχόμενων σπουδών».

Επιστροφή επάνω