Advertisement
Αρχική » Παραπολιτικά » Μήπως ήρθε η ώρα…;
ΟΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΕΤΕΙΟΙ

Μήπως ήρθε η ώρα…;

Μήπως ήρθε η ώρα…;

Μία από τις καταστάσεις που άλλαξαν κατά τη διάρκεια των χρόνων του Μνημονίου στην Ελλάδα είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τις παρελάσεις στις Εθνικές Επετείους.

Ενδεικτικά ας θυμηθούμε ότι τα χρόνια της οικονομικής ευδαιμονίας η δημόσια συζήτηση άναβε μόνον όταν κάποιος γόνος οικογένειας οικονομικών μεταναστών επιβραβεύονταν με το δικαίωμα να φέρει την ελληνική σημαία ή όταν εξέλειπε αυτό το θέμα τότε χαλαρά – ή και λιγότερο χαλαρά – συζητούσαμε για το αν πρέπει ή όχι να διεξάγονται μαθητικές παρελάσεις.

Τα τελευταία χρόνια όλα άλλαξαν και αυτό οφείλεται στις εικόνες που καταγράφονται κάθε χρόνο τόσο την 28η Οκτωβρίου, όσο και την 25η Μαρτίου, όταν για αρκετές δεκάδες μέτρα από τις εξέδρες των επισήμων αναπτύσσονται μεταλλικά κιγκλιδώματα από την Αστυνομία.

Η εικόνα εκτός του ότι είναι παντελώς αντιαισθητική έχει δημιουργήσει και το… νέο φαινόμενο των «πριβέ» παρελάσεων, καθώς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ούτε οι γονείς δεν έχουν τη δυνατότητα να καμαρώσουν τα παιδιά τους την ώρα που αυτά παρελαύνουν μπροστά από τους επίσημους.

Βέβαια, τα παραπάνω μας απασχολούν κυρίως μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011 στη Θεσσαλονίκη, όταν μερίδα συγκεντρωμένων αποδοκίμασε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με αποτέλεσμα τότε να ακυρωθεί η στρατιωτική παρέλαση…

…να καταργηθούν οι εξέδρες των επισήμων;

Μετά απ’ όλα αυτά και με την εμπειρία που έχει συσσωρευτεί τα τελευταία χρόνια ίσως ήρθε η ώρα να γίνει σοβαρή συζήτηση όχι για το αν πρέπει να γίνοναι παρελάσεις, αλλά για το τι ακριβώς εξυπηρετεί η εξέδρα των επισήμων στην πραγματοποίηση των παρελάσεων.

Αυτός ο δημόσιος διάλογος θα έπρεπε να γίνει και κάτα πάσα πιθανότητα να είχαμε από καιρό οδηγηθεί στην απόφαση για οριστική κατάργηση της εξέδρας απ’ όπου υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς υπουργείων, περιφερερειάρχες, δήμαρχοι, μητροπολίτες και στρατηγοί παρακολουθούν τη μαθητιώσα νεολαία και τα στρατευμένα νιάτα να τους αποδίδουν τιμές.

Ταπεινή γνώμη της στήλης είναι ότι την 28η Οκτωβρίου (και αντίστοιχα την 25η Μαρτίου) οι μόνοι που δικαιούνται απόδοσης τιμών είναι όσοι έπεσαν στις μάχες για την διατήρηση της εθνικής ανεξαρτησίας, αλλά και αυτοί που άφησαν τη βόλεψη των σπιτιών τους μετέχοντας στην Εθνική Αντίσταση γράφοντας ένα ακόμη, σύγχρονο, Έπος.

Συνάμα, θα έπρεπε να τιμώνται οι λίγοι εναπομείναντες εκείνων των ηρωικών χρόνων και όχι η Σοφία Βούλτεψη, η Κατερίνα Παπακώστα και όποιος άλλος έλαβε στο παρελθόν ή θα λάβει στο μέλλον υπουργικό αξίωμα.

Αν οι υπουργοί, οι βουλευτές και οι πάσης φύσεως επίσημοι θέλουν να παρακολουθήσουν την παρέλαση, σαφώς και μπορούν να το κάνουν με την ιδιότητα του απλού Έλληνα πολίτη, μαζί με τους συμπολίτες τους.

Αυτή και μόνο η απόφαση για κατάργηση της εξέδρας των επισήμων θα αποδείκνυε έμπρακτα ότι κάτι κατάλαβαν οι πολιτικοί μας ταγοί από όσα εξελίσσονται στην ελληνική κοινωνία και τους αφορούν άμεσα…

Γ.Α.
Έντυπη Larissanet

Επιστροφή επάνω