Advertisement
Αρχική » Αθλητισμός » Ποιος έχει σειρά κ. Πλεξίδα;
ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ποιος έχει σειρά κ. Πλεξίδα;

Ποιος έχει σειρά κ. Πλεξίδα;

Του Νίκου Ι. Ασπρούδη

Θεωρείται ως απόλυτα «ελληνικό χαρακτηριστικό» στο χώρο του ποδοσφαίρου, η αλλαγή τεχνικών στον πάγκο μίας ομάδας, όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα προσδοκούμενα.

Από αυτόν τον «κανόνα» δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση και η ΑΕΛ, όταν μάλιστα στα διοικητικά της ηνία βρίσκεται ο Βαγγέλης Πλεξίδας, ένας παράγοντας που έχει αποδείξει ότι όντως ο τεχνικός αποτελεί πάντα ή σχεδόν πάντα το «εύκολο θύμα». Φυσικά και δεν είναι ο μόνος, έτσι δρα το μεγαλύτερο κομμάτι των Ελλήνων παραγόντων που αν ήταν στην Αγγλία θα είχαν διώξει ήδη τον Φαν Χάαλ από την Γιουνάιτεντ και δεν θα δαπανούσαν 20 εκατομμύρια για να του πάρουν τον Φαλκάο.

Δυστυχώς στη χώρα μας η επιδίωξη του άμεσου αποτελέσματος φέρνει πολύ συχνά στην πόρτα της εξόδου ανθρώπους που δεν καταφέρνουν να δείξουν ούτε στο ελάχιστο από το έργο που θα ήθελαν να δείξουν. Όπως συνέβη δηλαδή και με τη λαρισινή ομάδα που έδειξε την πόρτα στον κ. Αλέκο Βοσνιάδη, επαναπροσέλαβε τον κ. Κωνσταντίνο Παναγόπουλο, για να τον απολύσει κι αυτόν χθες…

Αλλά επειδή μας αρέσει να μιλάμε με στοιχεία, ορίστε τι έχει καταγράψει η παρουσία του κ. Πλεξίδα σε Τρίκαλα και ΑΕΛ, όσον αφορά στους προπονητές (στοιχεία που αν μη τι άλλο σοκάρουν):

Το πρώτο «καρέ»

Ξεκινάμε με τη σεζόν 2007-08, στη Δ” Εθνική. Στον πάγκο ξεκινάει ο Βαγγέλης Παραπραστανίτης ο οποίος μένει για εννιά αγωνιστικές. Ακολουθεί ο Μιχάλης Φιλίππου για μόλις τρεις, δίνοντας τη σκυτάλη στον Σάκη Αναστασιάδη. Ο τελευταίος αντέχει για εννέα αγώνες και τότε έρχεται ο Δημήτρης Νόλης ο οποίος πετυχαίνει μόνο νίκες (!) σε 13 παιχνίδια, αλλά ο ΑΟΤ καταλήγει στη 2η θέση και δεν ανεβαίνει κατηγορία.

Ο ένας αήττητος, ο άλλος πρωταθλητής

Το απόλυτο νικών του Νόλη αποτέλεσε προφανώς ισχυρό αντιστάθμισμα για την απώλεια της ανόδου, καθώς πήρε ψήφο εμπιστοσύνης για την επόμενη σεζόν. Αυτοσκοπός ο προβιβασμός στη Γ” Εθνική. Ο Νόλης κάνει εντυπωσιακό ξεκίνημα με τέσσερις νίκες και μία ισοπαλία, όμως απολύεται αν και αήττητος.

Ο Βασίλης Σούτας αποτελεί την προσωρινή λύση για τρία ματς και τότε έρχεται μετά… βαΐων και κλάδων ο Βάιος Καραγιάννης. Σχεδόν μισό πρωτάθλημα έβγαλε στον πάγκο, αλλά ύστερα από 15 αγωνιστικές ο Σούτας αναλαμβάνει εκ νέου ως μεταβατικός, ώσπου προσλαμβάνεται ο Νίκος Χατζηκυριακίδης, με τον οποίο ύστερα από πέντε βδομάδες τα Τρίκαλα πανηγυρίζουν την άνοδο.

Χρονιά «προπονητοκτονίας»

Η δεύτερη χρονιά του ΑΟΤ στη Γ” Εθνική αποτέλεσε το αποκορύφωμα, καθώς μεταξύ του καλοκαιριού του 2009 και του επόμενου μεσολάβησαν πέντε διαφορετικοί προπονητές. Η αρχή έγινε με τον Γιώργο Βαζάκα.

Ο έμπειρος τεχνικός απολύεται ύστερα από ούτε δύο μήνες και αφού ήταν αήττητος σε έξι αγωνιστικές πρωταθλήματος και ο ΑΟΤ είχε αποκλείσει στο Κύπελλο όχι μόνο τη «μισητή» Αναγέννηση Καρδίτσας αλλά και τον Ηρακλή της Super League! To χρίσμα δίνεται στον Απόστολο Χαραλαμπίδη, η παρουσία του οποίου δεν συνδυάζεται με ανοδική πορεία και ύστερα από οκτώ ματς λέει «αντίο» (πηγαίνοντας στη Βέροια, με την οποία αναδείχτηκε πρωταθλητής…).

Ο Πλεξίδας κάνει την έκπληξη φέρνοντας τον Σταύρο Διαμαντόπουλο. Επειτα από μόλις τέσσερα ματς αντικαθίσταται από την «κλασική» λύση για τον ΑΟΤ, τον Ζόραν Μπάμποβιτς. Ο Μπάμποβιτς ξεκινάει μεν με ήττα, όμως ακολουθεί ένα εκπληκτικό σερί 12 νικών με το οποίο τα Τρίκαλα κάνουν την ολική επαναφορά σε μια διαφαινόμενη χαμένη χρονιά και διεκδικούν στα ίσα την άνοδο.

Παρά τη σούπερ πορεία, οι δύο άνδρες τα σπάνε οριστικά όταν ο Μπάμποβιτς καταγγέλλει το αμίμητο: ενώ είχε αποφασίσει να αφήσει εκτός αποστολής τον Λάμπρο Χανιώτη, την επομένη, όταν πήγε στο γήπεδο, μεταξύ των 18… εκλεκτών ήταν και ο Ελληνας στράικερ! Ο Μπάμποβιτς αποτελεί παρελθόν, ο Σάββας Παντελίδης έρχεται, κάνει ντεμπούτο στο τελευταίο παιχνίδι της κανονικής περιόδου και στη συνέχεια φυσικά κερδίζει το μπαράζ ανόδου με τον Βύζαντα. Την επόμενη χρονιά προλαβαίνει να πάρει δύο νίκες και ηττάται άλλες δύο φορές και ακολουθεί τον… γνωστό δρόμο. Τον αντικαθιστά για ένα μόλις παιχνίδι ως υπηρεσιακός ο Βασίλης Καλογιάννης, για να ακολουθήσει ο Γιώργος Μπένος με επτά ματς, ως και τη στιγμή επιστροφής του Γιώργου Βαζάκα, που έμεινε στον πάγκο του ΑΟΤ για 24 ματς, μεταξύ των οποίων και ένα του Κυπέλλου.

Και στην ΑΕΛ

Η αλλαγή ομάδας δεν σήμανε και την αλλαγή φιλοσοφίας και διαθέσεων από την πλευρά του Βαγγέλη Πλεξίδα, έστω και αν κατά τη διάρκεια της περσινής αγωνιστικής περιόδου, μπορεί να ισχυρισθεί ότι απλά ήταν χορηγός στην ΑΕΛ.

Οι «βυσσινί» ξεκινούν με τον Κωνσταντίνο Παναγόπουλο στον πάγκο τους την αγωνιστική περίοδο και αυτός αντέχει για οκτώ παιχνίδια (6 πρωταθλήματος και 2 Κυπέλλου) για να τον διαδεχτεί ο Γιώργος Στράντζαλης. Ο Θεσσαλονικιός αντέχει για 17 παιχνίδια και φεύγει από τη Λάρισα, μετά την εκτός έδρας ισοπαλία με τον Καμπανιακό. Τον αντικαθιστά ο κ. Παναγιώτης Τζαναβάρας που κάθεται στον πάγκο της ΑΕΛ ως και το τέλος της χρονιάς με 10 παιχνίδια πρωταθλήματος, ένα Κυπέλλου και φυσικά τον τελικό του Σούπερ Καπ.

Παρά το γεγονός ότι με τον Κορίνθιο στον πάγκο η ΑΕΛ κατέκτησε τρία τρόπαια, ο κ. Τζαναβάρας δεν έμεινε και για τη χρονιά της Football League. Επιλέχθηκε ο κ. Αλέκος Βοσνιάδης με «προίκα» τις δύο ανόδους με Απόλλωνα Σμύρνης και Νίκη Βόλου, αλλά έφυγε κι αυτός μετά από ένα και μόνο παιχνίδι, καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ για την ΑΕΛ (φυσικά και δεν «μετράμε» την τρίωρη ανακοίνωση Βαζάκα)…

Τον ακολούθησε ο κ. Παναγόπουλος (κάποιες πληροφορίες τον θέλουν να μην είχε υπογράψει καν συμβόλαιο), που άντεξε μόλις 57 ημέρες, έστω και αν είχε τρία νικηφόρα παιχνίδια στα πέντε που κάθισε στον πάγκο της ΑΕΛ.

Ποιος έχει σειρά; Έχει καμία αξία να μάθουμε; Δείχνει να είναι τόσο αναλώσιμος, που μέχρι να μάθουμε το μικρό του όνομα θα έχει αποχωρήσει κι αυτός…

Επιστροφή επάνω