Αρχική » Απόψεις » Παπαστεργίου Λ. » Πίσω από τις λέξεις φάνηκε ο Αλέξης…
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Πίσω από τις λέξεις φάνηκε ο Αλέξης…

Πίσω από τις λέξεις φάνηκε ο Αλέξης…

Του Λευτέρη Παπαστεργίου

Ήταν περίπου τέτοιες μέρες, όταν το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου εκστόμισε στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης την ατάκα «στις 18 σοσιαλισμό», εγκαινιάζοντας με τον τρόπο αυτό τη νέα, Μεταπολιτευτική, μέθοδο πολιτικής εξαπάτησης ενός λαού, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να κουνάει σημαιάκια, να ζητωκραυγάζει και να μεταφέρεται από πόλη σε πόλη και από πλατεία σε πλατεία, έτσι ώστε ο Μπιρσίμ να μπορεί να κάνει τα τηλεοπτικά πλάνα που επιθυμούσε και οι συμμετέχοντες σ’ αυτά να διορίζονται αθρόα στο δημόσιο. Η εποχή της (παλαιο)δεξιάς είχε φτάσει στο τέλος της και μια νέα αρχή ξημέρωνε για τη χώρα: τώρα έπρεπε να «ζήσουν» και οι άλλοι.

Στα τριάντα χρόνια που ακολούθησαν όντως έζησαν και οι άλλοι (για να χρεοκοπήσουμε όλοι μαζί τριάντα χρόνια αργότερα), και ο θεσμός της ΔΕΘ έμεινε εκεί, ακούνητος, όπως ο Λευκός Πύργος ένα πράγμα, για να υποδέχεται τον επόμενο που ήθελε να πάρει το βάπτισμα του πυρός. Για να έρθουμε στα πρόσφατα, ήταν στη ΔΕΘ, το 2008, όταν ο Κώστας Καραμανλής κάλυψε τους βαλλόμενους τότε υπουργούς του για το Βατοπαίδι και είδε την άγουσα προς τα αποδυτήρια. Και ήταν το 2009, όταν, πάντα στη ΔΕΘ, ο Γιώργος Παπανδρέου εκστόμισε το αλησμόνητο «Λεφτά υπάρχουν!» μια φράση που έκτοτε τον κυνηγάει στα πέρατα του κόσμου.

Εκεί φέτος και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος ανέβηκε για να δώσει το δικό του στίγμα και να πείσει τον πολίτη πως διαθέτει την λύση στα προβλήματά του. Και αυτό ακριβώς έκανε: ο Τσίπρας έχοντας αποβάλει το τρακ και το κόμπλεξ των πρώτων χρόνων παρουσίασε στη ΔΕΘ αυτό που ήθελε να ακούσει κάθε Έλληνας: την επιστροφή στο ωραίο παρελθόν!
Για να εξυπηρετήσει αυτόν ακριβώς τον στόχο, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχοντας το μυαλό του στο μεγάλο κοινό που φοβήθηκε να κάνει το αριστερό βήμα στις προηγούμενες εκλογές, τα έδωσε όλα. (Εδώ ανοίγω παρένθεση για να σημειώσω πως μέσα στην ομιλία 7.010 λέξεων που εκφώνησε ο Αλέξης Τσίπρας το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, δεν υπήρχε ούτε 1 –μια ολογράφως- φορά η λέξη «αριστερά», κλείνω την παρένθεση).

Ο Αλέξης Τσίπρας «έδωσε» και διαπραγμάτευση και κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη και ισότητα και κράτος δικαίου και διαφάνεια και αξιοκρατία και οικονομική ασφάλεια και αξιοπρεπή διαβίωση. «Έδωσε» και ρεύμα και τροφή και στέγη και δωρεάν ιατρική περίθαλψη. «Έδωσε» και δώρο Χριστουγέννων και ειδική κάρτα μετακίνησης για τους ανέργους και κατάργηση του ειδικού φόρου πετρελαίου και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. «Έδωσε» και ρύθμιση των χρεών σε 84 δόσεις και προστασία από τις κατασχέσεις και αναστολή διώξεων και κατάργηση του αυτόφωρου και σεισάχθεια και επαναφορά του κατώτατου μισθού και δημόσιες τράπεζες και 300.000 νέες θέσεις εργασίας και…

Ο κατάλογος είναι μακρύς. Δεν έχει τέλος. Ο Αλέξης μίλησε για όλα και τα έδωσε όλα. Το αν όσα υποσχέθηκε είναι κοστολογημένα, ορθώς ή όχι, ή αν όντως υπάρχει η δυνατότητα να πραγματοποιηθούν στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η ελληνική οικονομία και μάλιστα υπό καθεστώς μνημονίων, δηλαδή οικονομικού ελέγχου και κηδεμονίας, επιτρέψτε μου να πω πως είναι άλλη κουβέντα. Το θέμα είναι πως ο κόσμος «πήρε» αυτό ακριβώς που ζητούσε. Όπως ακριβώς και πριν τρία χρόνια στα «Ζάππεια» του Σαμαρά, με αποτέλεσμα να δώσει την εντολή. Όπως ακριβώς είχε κάνει πριν απ’ αυτόν με τον Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος «είχε λεφτά», τον Κώστα Καραμανλή που θα «επανίδρυε το δημόσιο» κοκ.

Ο Αλέξης λοιπόν μεγάλωσε και έμαθε. Έμαθε κατ’ αρχήν πως πολιτική είναι να δημιουργείς πρόβλημα στον αντίπαλο. Και αυτό είναι κάτι που πέτυχε με απόλυτο τρόπο το περασμένο Σαββατοκύριακο. Όλο το σύστημα κινείται για μια εβδομάδα στον αστερισμό των εξαγγελιών του, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες έτσι κι αλλιώς παραπαίουν. Έμαθε επίσης πως καλό είναι να στρογγυλεύεις τις γωνίες και να μην προσφέρεις δόσεις ριζοσπαστισμού μεγαλύτερες από αυτές που μπορεί να χωνέψει ο Έλληνας, την ίδια ώρα που εκφέρεις λέξεις οι οποίες κουβαλάνε βαρύ ιστορικό φορτίο και οι οποίες πάντοτε τον γοήτευαν. Είναι ακριβώς αυτό που δείχνει πως ο Τσίπρας έμαθε την φύση του Έλληνα, κάτι που έχει μάλλον τη μεγαλύτερη σημασία απ’ όλα.

Η ΔΕΘ ήταν ένας ακόμα ενδιάμεσος σταθμός στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία, σε μια άλλη «πίστα» όμως, εντελώς διαφορετική από αυτή που συνήθιζε να κινείται η ελληνική αριστερά όταν «έπαιζε» το παιχνίδι της εξουσίας. Η «πίστα» που επέλεξε ο Αλέξης ξεκίνησε από το Ινστιτούτο Brookings στις ΗΠΑ, κατευθύνθηκε στο Άγιο Όρος, πήγε για long weekend στη λίμνη του Κόμο και έκανε και μια στάση στη ΔΕΘ.

Για όσους, με λίγα λόγια, έχουν μάτια και βλέπουν, ο Αλέξης έρχεται. Και μάλιστα έρχεται από μια διαδρομή που έχουν περπατήσει με ασφάλεια και επιτυχία και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί πριν από αυτόν. Ο Τσίπρας δεν κάνει κάτι το διαφορετικό, κάνει το «λογικό». Κινείται με ασφάλεια και σιγουριά στον δρόμο που μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί πως είναι ο πιο σύντομος, όσον αφορά στην κατάληψη της εξουσίας. Η μικρή λεπτομέρεια είναι πως αυτός ο δρόμος, όσο κοντινός είναι για έναν ηγέτη να φτάσει στη βρύση της εξουσίας, άλλο τόσο κοντινός είναι και για τη χώρα να φτάσει στην χρεοκοπία. Αποδείχθηκε ακριβώς ο ίδιος δρόμος.

Στη δημοκρατία όμως ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του. Να επιλέξει ο ίδιος ποιον δρόμο θα ακολουθήσει. Ο Αλέξης τράβηξε τον γνώριμο. Ο λαός; Αν και είναι δύσκολο, και παρατραβηγμένο ίσως, να κάνει κάποιος πρόβλεψη, έχω την αίσθηση πως ο Τσίπρας κατάφερε να ξεκλειδώσει την πύλη του (για την αριστερά) αγνώστου. Ίσως γι’ αυτό, το βράδυ του Σαββάτου, και να μην χρησιμοποίησε ούτε μια φορά το όνομά της.

E mail: LPapastergiou@larissanet.gr
Twitter: LPapastergiou

Δημοσιεύτηκε στην έντυπη Larissanet στη στήλη Υπογείως

 

Επιστροφή επάνω