Αρχική » Απόψεις » Κουρτεσιώτης Β. » Πόση λευτεριά αντέχει ο έρωτας; Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Πόση λευτεριά αντέχει ο έρωτας; Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Πόση λευτεριά αντέχει ο έρωτας; Του Βαγγέλη Κουρτεσιώτη

Παράξενη μελωδία.

Ξημέρωμα άνυδρου Αυγούστου.

Αυλοί στα χέρια των Ιέρειων της Περσεφόνης

ματώνουν τις γκαστρωμένες ώρες.

 

Σφυρίζουν οι νότες καθώς περνούν από τις

σχισματιές των συμπληγάδων.

Αναπνοές διαβόλων παγώνουν την καρδιά.

Χαμόγελο αξημέρωτο σε χείλη φτιασιδωμένης νυχτιάς.

Τραγουδάει ο Αχέροντας.Μεθάει…

 

Χορταίνει την δίψα του από το αίμα που ρέει

από τα ρυάκια της καρδιάς.

Οι χούφτες γιομάτες δάκρυ.

Κόκκινο.Μαβί,Μεταλαβιά…

Κοινωνάει τούς κολασμένους.

 

Κράτησες την ανάσα μου στις Ανατολές των Θεών.

Κάστρα γκρεμισμένα. Πέτρες μετέωρες…Ζάλη μετέωρη..

Μυλόπετρες.Έρωτας επιρρεπής σε μεταμοσχεύσεις

όρκων αγάπης.

 

Πλάγιασε το Αστέρι στην άκρη του ματιού σου.

Δάκρυ αρμυρό. Να κολυμπήσει στον ωκεανό των δακρύων σου.

Λεύτερος…Χωρίς να μπλεχτεί στα δίχτυα των ματόκλαδών σου.

 

Πόση Λευτεριά αντέχει ο Έρωτας;

Τόση όσο η αλυσίδα στα πόδια χορτασμένου σκλάβου.

Αυγές φοβισμένες κρύβονται στο κάστρο της νιότης.

Αντάμωμα με τις ψιχάλες της βροχής.

 

Στο παγωμένο δείλι έκλεισα τα πορτοπαράθυρά μου.

Μόνος… Παγωμένος όπως η σφαίρα τρυπάει την καρδιά.

Δεν τρέχει αίμα. Την ανάσα μου κράτησες στις Ανατολές των Θεών.

Έκλεψες τα δειλινά μου.

 

Πως θα ονειρεύομαι ξαπλωμένος στις αγκαλιές των σύννεφων;

Κοιμάμαι άγρυπνος σε λευκές νύχτες…

Φυλάκισες στα μάτια σου τα όνειρά μου.

 

Πόση Λευτεριά αντέχει ο Έρωτας;

Τόση όσο η αλυσίδα στα πόδια ενός χορτασμένου σκλάβου.

 

Επιστροφή επάνω