Αρχική » Εκπαίδευση » Σχολεία » Σχόλια για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών

Σχόλια για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών

Σχόλια για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών

Του Παληγιάννη Βασίλη*

Η μετάθεση αναμφισβήτητα αποτελεί μια σημαντική μεταβολή στην υπηρεσιακή κατάσταση κάθε εκπαιδευτικού.

Κάθε χρόνο χιλιάδες εκπαιδευτικοί υποβάλλουν αίτηση μετάθεσης με την προοπτική να βρεθούν στον τόπο συμφέροντός τους, κοντά στις οικογένειές τους.
Ιδιαίτερα σήμερα που οι εκπαιδευτικοί βιώνουν πρωτόγνωρες καταστάσεις εξαιτίας της οικονομικής εξαθλίωσής τους αφού αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα στοιχειώδη και αναγκαία για την επιβίωσή τους, η μετάθεση αποτελεί σημαντικότατη επιδίωξή τους.

Φέτος από τις 6.747 αιτήσεις ικανοποιήθηκαν 2.802, ποσοστό 41,53%.

Το ποσοστό αυτό είναι, σαφώς, το μεγαλύτερο των τελευταίων ετών, αφού το 2013 ανήλθε σε 24,57%, το 2012 σε 24,32% και το 2011, επί Διαμαντοπούλου, σε 15,25%.

Το ικανοποιητικό ποσοστό μεταθέσεων οφείλεται κυρίως στον υπολογισμό των συνταξιοδοτήσεων στα οργανικά κενά αλλά και στη βούληση της πολιτικής ηγεσίας και συγκεκριμένα του καθ’ ύλη αρμόδιου υφυπουργού Παιδείας κ. Δερμεντζόπουλου, που εμπιστεύτηκε τη διοίκηση και τα μέλη του ΚΥΣΠΕ για την πραγματοποίηση των μεταθέσεων.

Για πρώτη φόρα τα τελευταία χρόνια υφυπουργός επισκέφθηκε το ΚΥΣΠΕ, και μάλιστα δύο φορές, για να ενημερωθεί για την πορεία των μεταθέσεων, χωρίς να παρέμβει στη διαδικασία.

Η εμπιστοσύνη στη διοίκηση και στο ΚΥΣΠΕ είχε και ως αποτέλεσμα η όλη διαδικασία να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρόνο, αν υπολογίσουμε πως οι αιτήσεις μετάθεσης πραγματοποιήθηκαν με ευθύνη της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας με καθυστέρηση 5 μηνών. Ελπίζω πως την ίδια στάση θα επιδείξει η πολιτική ηγεσία και στη διαδικασία των αποσπάσεων.

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας των μεταθέσεων μου δίνει τη δυνατότητα να τονίσω για άλλη μία φορά την αδήριτη ανάγκη αλλαγής του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου. Συγκεκριμένα:
• Αναμοριοδότηση όλων των κριτηρίων (χρόνια υπηρεσίας, παιδιά, συνυπηρέτηση κλπ.) για μια πιο δίκαια και ισορροπημένη μοριοδότηση.
• Άμεση ανάγκη τροποποίησης του άρθρου 13 του Π.Δ. 50/1996 για την επαναδιατύπωση και εκσυγχρονισμό των ιατρικών όρων των ασθενειών (π.χ. η απομυελωτική νόσος είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας) και την ένταξη ασθενειών ίσης ή μεγαλύτερης βαρύτητας με αυτές που υπάρχουν στη σχετική νομοθεσία (κινητική αναπηρία πάνω από 70% που σήμερα δεν λαμβάνεται υπόψη).
• Αντιμετώπιση του «λαβύρινθου» της ισχύουσας νομοθεσίας για ΣΜΕΑΕ και ΚΕΔΔΥ με ξεκάθαρα κριτήρια αντίστοιχα της γενικής εκπαίδευσης με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν τα προβλεπόμενα προσόντα για να υπηρετήσουν σε δομές της Ειδικής Αγωγής.
• Θεσμοθέτηση του δικαιώματος μετάθεσης σε όλους.
• Αναμοριοδότηση όλων των σχολικών μονάδων. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει και έπρεπε «χθες» να είχε υπάρξει η αναμοριοδότηση.
• Καταγραφή με συγκεκριμένα και αυστηρά κριτήρια των δυσπρόσιτων σχολικών μονάδων με παροχή κινήτρων.

Πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα απλό, δίκαιο, κατανοητό, αντικειμενικό και αποδεκτό νομοθετικό πλαίσιο.

Για να ισχύσουν οι όποιες αλλαγές για τις επόμενες μεταθέσεις πρέπει άμεσα να συσταθεί με τη συνεργασία ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και Υπουργείου επιτροπή η οποία θα καταθέσει μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα τις προτάσεις της ώστε μετά από διάλογο με τους συναδέλφους της βάσης και την οριστικοποίηση των προτάσεων να υπάρξει αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου πριν από την κατάθεση αιτήσεων μετάθεσης.

*Ο Βασίλης Παληγιάννης είναι Αιρετός στο Κ.Υ.Σ.Π.Ε.

Επιστροφή επάνω